Meanings
- 1.
einen Auftrag erteilen
- “Der Abteilungsleiter veranlasste eine Inventur.”
- “Veranlassen Sie, dass der Mann sofort das Gebäude verlässt!”
Englishto commission, to orderEspañoldisponer, encargar, dar una ordenFrançaisordonner, faire faire, donner un ordre, commanderItalianopredisporre, commissionare, dare un incaricoPortuguêsordenar, comissionar, dar uma ordemРусскийпоручить, заказатьTürkçesağlamak, görev vermek, sipariş etmekУкраїнськадоручити, замовитиΕλληνικάαναθέτω, παραγγέλνωTiếng Việtủy thác, ra lệnhالعربيةتكليف, طلب- Antonyme
- unterbindenhindernverhindern
- 2.
jemanden dazu bewegen, dass etwas Bestimmtes geschieht
- “Was veranlasste dich dazu, dein Studium abzubrechen?”
Englishto commissionEspañolinstigar, incitar, provocarFrançaisinciter, amener, provoquerItalianoindurre, spingerePortuguêsinstigar, induzir, provocarРусскийпобуждать, заставлятьTürkçesağlamak, sebebiyet vermek, teşvik etmek, harekete geçirmekУкраїнськаспонукати, змушуватиΕλληνικάπαρακινώ, προκαλώTiếng Việtthúc đẩy, khiến choالعربيةحث, دفع
Conjugation
Perfect with: haben
| ich | veranlasse |
| du | veranlasst |
| er/sie/es | veranlasst |
| wir | veranlassen |
| ihr | veranlasst |
| sie | veranlassen |
Plusquamperfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | hatte veranlasst |
| du | hattest veranlasst |
| er/sie/es | hatte veranlasst |
| wir | hatten veranlasst |
| ihr | hattet veranlasst |
| sie | hatten veranlasst |
Plusquamperfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | war veranlasst worden |
| sie | waren veranlasst worden |
Plusquamperfekt · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | war veranlasst gewesen |
| sie | waren veranlasst gewesen |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | hätte veranlasst |
| du | hättest veranlasst |
| er/sie/es | hätte veranlasst |
| wir | hätten veranlasst |
| ihr | hättet veranlasst |
| sie | hätten veranlasst |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wäre veranlasst worden |
| sie | wären veranlasst worden |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Zustandspassiv
| er/sie/es | wäre veranlasst gewesen |
| sie | wären veranlasst gewesen |
Präteritum · Indikativ · Aktiv
| ich | veranlasste |
| du | veranlasstest |
| er/sie/es | veranlasste |
| wir | veranlassten |
| ihr | veranlasstet |
| sie | veranlassten |
Präteritum · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wurde veranlasst |
| sie | wurden veranlasst |
Präteritum · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | war veranlasst |
| sie | waren veranlasst |
Präteritum · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | veranlasste |
| du | veranlasstest |
| er/sie/es | veranlasste |
| wir | veranlassten |
| ihr | veranlasstet |
| sie | veranlassten |
Präteritum · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | würde veranlasst |
| sie | würden veranlasst |
Präteritum · Konjunktiv II · Zustandspassiv
| er/sie/es | wäre veranlasst |
| sie | wären veranlasst |
Perfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | habe veranlasst |
| du | hast veranlasst |
| er/sie/es | hat veranlasst |
| wir | haben veranlasst |
| ihr | habt veranlasst |
| sie | haben veranlasst |
Perfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | ist veranlasst worden |
| sie | sind veranlasst worden |
Perfekt · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | ist veranlasst gewesen |
| sie | sind veranlasst gewesen |
Perfekt · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | habe veranlasst |
| du | habest veranlasst |
| er/sie/es | habe veranlasst |
| wir | haben veranlasst |
| ihr | habet veranlasst |
| sie | haben veranlasst |
Perfekt · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | sei veranlasst worden |
| sie | seien veranlasst worden |
Perfekt · Konjunktiv I · Zustandspassiv
| er/sie/es | sei veranlasst gewesen |
| sie | seien veranlasst gewesen |
Perfekt · Imperativ · Aktiv
| — | habe veranlasst!(uncommon) |
| — | habt veranlasst!(uncommon) |
| — | haben Sie veranlasst!(honorific) |
Präsens · Indikativ · Aktiv
| ich | veranlasse |
| du | veranlasst |
| er/sie/es | veranlasst |
| wir | veranlassen |
| ihr | veranlasst |
| sie | veranlassen |
Präsens · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wird veranlasst |
| sie | werden veranlasst |
Präsens · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | ist veranlasst |
| sie | sind veranlasst |
Präsens · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | veranlasse |
| du | veranlassest |
| er/sie/es | veranlasse |
| wir | veranlassen |
| ihr | veranlasset |
| sie | veranlassen |
Präsens · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | werde veranlasst |
| sie | werden veranlasst |
Präsens · Konjunktiv I · Zustandspassiv
| er/sie/es | sei veranlasst |
| sie | seien veranlasst |
Präsens · Imperativ · Aktiv
| — | veranlass! |
| — | veranlasse! |
| — | veranlasst! |
| — | veranlassen Sie!(honorific) |
Futur I · Indikativ · Aktiv
| ich | werde veranlassen |
| du | wirst veranlassen |
| er/sie/es | wird veranlassen |
| wir | werden veranlassen |
| ihr | werdet veranlassen |
| sie | werden veranlassen |
Futur I · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wird veranlasst werden |
| sie | werden veranlasst werden |
Futur I · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | wird veranlasst sein |
| sie | werden veranlasst sein |
Futur I · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde veranlassen |
| du | werdest veranlassen |
| er/sie/es | werde veranlassen |
| wir | werden veranlassen |
| ihr | werdet veranlassen |
| sie | werden veranlassen |
Futur I · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | werde veranlasst werden |
| sie | werden veranlasst werden |
Futur I · Konjunktiv I · Zustandspassiv
| er/sie/es | werde veranlasst sein |
| sie | werden veranlasst sein |
Futur I · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde veranlassen |
| du | würdest veranlassen |
| er/sie/es | würde veranlassen |
| wir | würden veranlassen |
| ihr | würdet veranlassen |
| sie | würden veranlassen |
Futur I · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | würde veranlasst werden |
| sie | würden veranlasst werden |
Futur I · Konjunktiv II · Zustandspassiv
| er/sie/es | würde veranlasst sein |
| sie | würden veranlasst sein |
Futur II · Indikativ · Aktiv
| ich | werde veranlasst haben |
| du | wirst veranlasst haben |
| er/sie/es | wird veranlasst haben |
| wir | werden veranlasst haben |
| ihr | werdet veranlasst haben |
| sie | werden veranlasst haben |
Futur II · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wird veranlasst worden sein |
| sie | werden veranlasst worden sein |
Futur II · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | wird veranlasst gewesen sein |
| sie | werden veranlasst gewesen sein |
Futur II · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde veranlasst haben |
| du | werdest veranlasst haben |
| er/sie/es | werde veranlasst haben |
| wir | werden veranlasst haben |
| ihr | werdet veranlasst haben |
| sie | werden veranlasst haben |
Futur II · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | werde veranlasst worden sein |
| sie | werden veranlasst worden sein |
Futur II · Konjunktiv I · Zustandspassiv
| er/sie/es | werde veranlasst gewesen sein |
| sie | werden veranlasst gewesen sein |
Futur II · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde veranlasst haben |
| du | würdest veranlasst haben |
| er/sie/es | würde veranlasst haben |
| wir | würden veranlasst haben |
| ihr | würdet veranlasst haben |
| sie | würden veranlasst haben |
Futur II · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | würde veranlasst worden sein |
| sie | würden veranlasst worden sein |
Futur II · Konjunktiv II · Zustandspassiv
| er/sie/es | würde veranlasst gewesen sein |
| sie | würden veranlasst gewesen sein |
Plusquamperfekt
Präteritum
Perfekt
Präsens
Futur I
Futur II
Verb governance
- accusativejemanden dazu bewegen, dass etwas Bestimmtes geschieht