der Lausbube

der · noun · plural: Lausbuben

Meanings

  1. 1.

    männliches Kind, das Streiche spielt; übertragen auch Erwachsener

    • „Bald war er der Lausbube und Anführer in allen Streichen, wenn es galt, die Lehrer an der Nase herumzuführen.“
    • „Die Kerle sehen aus wie typische Lausbuben in der Literatur.“
    Englishrascal, mischief-maker, scamp
    Españoltrasto, pillín, travesurero
    Françaisgarnement, polisson, chenapan
    Italianomonello, birbante, ragazzaccio
    Portuguêstraquina, levado, arteiro
    Русскийозорник, шалун, сорванец
    Türkçeyaramaz çocuk, afacan, haylaz
    Українськашибеник, неслухняний хлопець
    Ελληνικάσκανταλιάρης, ζιζάνιο
    Tiếng Việtnhóc nghịch ngợm, cậu nhóc tinh quái
    العربيةشقي, مشاغب, مزعج

Declension

weak masculine (n-Deklination)
Casesingularplural
nominativeder Lausbubedie Lausbuben
accusativeden Lausbubendie Lausbuben
dativedem Lausbubenden Lausbuben
genitivedes Lausbubender Lausbuben