Meanings
- 1.
plötzlich mit schnellem Tempo nach vorne gehen, ohne dabei Rücksicht auf eine Deckung oder eine Rückzugsmöglichkeit zu nehmen
- “„Dahinter ritten hundert Schwerbewaffnete, die bei Gefechtsbeginn sofort vorpreschten.“”
- “„Es zerrte gewaltig an seinen Nerven, und er spielte wieder einmal mit dem Gedanken, die Initiative zu ergreifen, vorzupreschen.“”
Englishto rush forward, to charge aheadEspañolavanzar de repente, correr hacia adelanteFrançaisse précipiter en avant, avancer rapidementItalianolanciarsi in avanti, correre in avantiPortuguêsavançar rapidamente, correr para frenteРусскийрвануть вперед, помчаться впередTürkçeöne fırlamak, hızla ileri gitmekУкраїнськарвонути вперед, пориватися впередΕλληνικάορμάω μπροστά, τρέχω μπροστάTiếng Việtlao về phía trước, chạy tớiالعربيةيندفع للأمام, يهرول للأمام
Conjugation
Perfect with: sein
| ich | presche vor |
| du | preschst vor |
| er/sie/es | prescht vor |
| wir | preschen vor |
| ihr | prescht vor |
| sie | preschen vor |
Plusquamperfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | war vorgeprescht |
| du | warst vorgeprescht |
| er/sie/es | war vorgeprescht |
| wir | waren vorgeprescht |
| ihr | wart vorgeprescht |
| sie | waren vorgeprescht |
Plusquamperfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | war vorgeprescht worden |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | wäre vorgeprescht |
| du | wärest vorgeprescht |
| du | wärst vorgeprescht |
| er/sie/es | wäre vorgeprescht |
| wir | wären vorgeprescht |
| ihr | wäret vorgeprescht |
| ihr | wärt vorgeprescht |
| sie | wären vorgeprescht |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | wäre vorgeprescht worden |
Präteritum · Indikativ · Aktiv
| ich | preschte vor |
| du | preschtest vor |
| er/sie/es | preschte vor |
| wir | preschten vor |
| ihr | preschtet vor |
| sie | preschten vor |
| ich | vorpreschte |
| du | vorpreschtest |
| er/sie/es | vorpreschte |
| wir | vorpreschten |
| ihr | vorpreschtet |
| sie | vorpreschten |
Präteritum · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wurde vorgeprescht |
Präteritum · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | preschte vor |
| du | preschtest vor |
| er/sie/es | preschte vor |
| wir | preschten vor |
| ihr | preschtet vor |
| sie | preschten vor |
| ich | vorpreschte |
| du | vorpreschtest |
| er/sie/es | vorpreschte |
| wir | vorpreschten |
| ihr | vorpreschtet |
| sie | vorpreschten |
Präteritum · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | würde vorgeprescht |
Perfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | bin vorgeprescht |
| du | bist vorgeprescht |
| er/sie/es | ist vorgeprescht |
| wir | sind vorgeprescht |
| ihr | seid vorgeprescht |
| sie | sind vorgeprescht |
Perfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | ist vorgeprescht worden |
Perfekt · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | sei vorgeprescht |
| du | seiest vorgeprescht |
| du | seist vorgeprescht |
| er/sie/es | sei vorgeprescht |
| wir | seien vorgeprescht |
| ihr | seiet vorgeprescht |
| sie | seien vorgeprescht |
Perfekt · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | sei vorgeprescht worden |
Perfekt · Imperativ · Aktiv
| — | sei vorgeprescht!(uncommon) |
| — | seid vorgeprescht!(uncommon) |
| — | seien Sie vorgeprescht!(honorific) |
Präsens · Indikativ · Aktiv
| ich | presche vor |
| du | preschst vor |
| er/sie/es | prescht vor |
| wir | preschen vor |
| ihr | prescht vor |
| sie | preschen vor |
| ich | vorpresche |
| du | vorpreschst |
| er/sie/es | vorprescht |
| wir | vorpreschen |
| ihr | vorprescht |
| sie | vorpreschen |
Präsens · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wird vorgeprescht |
Präsens · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | presche vor |
| du | preschest vor |
| er/sie/es | presche vor |
| wir | preschen vor |
| ihr | preschet vor |
| sie | preschen vor |
| ich | vorpresche |
| du | vorpreschest |
| er/sie/es | vorpresche |
| wir | vorpreschen |
| ihr | vorpreschet |
| sie | vorpreschen |
Präsens · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | werde vorgeprescht |
Präsens · Imperativ · Aktiv
| — | presche vor! |
| — | presch vor! |
| — | prescht vor! |
| — | preschen Sie vor!(honorific) |
Futur I · Indikativ · Aktiv
| ich | werde vorpreschen |
| du | wirst vorpreschen |
| er/sie/es | wird vorpreschen |
| wir | werden vorpreschen |
| ihr | werdet vorpreschen |
| sie | werden vorpreschen |
Futur I · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wird vorgeprescht werden |
Futur I · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde vorpreschen |
| du | werdest vorpreschen |
| er/sie/es | werde vorpreschen |
| wir | werden vorpreschen |
| ihr | werdet vorpreschen |
| sie | werden vorpreschen |
Futur I · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | werde vorgeprescht werden |
Futur I · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde vorpreschen |
| du | würdest vorpreschen |
| er/sie/es | würde vorpreschen |
| wir | würden vorpreschen |
| ihr | würdet vorpreschen |
| sie | würden vorpreschen |
Futur I · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | würde vorgeprescht werden |
Futur II · Indikativ · Aktiv
| ich | werde vorgeprescht sein |
| du | wirst vorgeprescht sein |
| er/sie/es | wird vorgeprescht sein |
| wir | werden vorgeprescht sein |
| ihr | werdet vorgeprescht sein |
| sie | werden vorgeprescht sein |
Futur II · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wird vorgeprescht worden sein |
Futur II · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde vorgeprescht sein |
| du | werdest vorgeprescht sein |
| er/sie/es | werde vorgeprescht sein |
| wir | werden vorgeprescht sein |
| ihr | werdet vorgeprescht sein |
| sie | werden vorgeprescht sein |
Futur II · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | werde vorgeprescht worden sein |
Futur II · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde vorgeprescht sein |
| du | würdest vorgeprescht sein |
| er/sie/es | würde vorgeprescht sein |
| wir | würden vorgeprescht sein |
| ihr | würdet vorgeprescht sein |
| sie | würden vorgeprescht sein |
Futur II · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | würde vorgeprescht worden sein |
Plusquamperfekt
Präteritum
Perfekt
Präsens
Futur I
Futur II