Meanings
- 1.
deutlich/verständlich machen
- “Wie oft muss ich dir noch klarmachen, dass ich sonntags bis 12 Uhr schlafe?”
- “„«Wir müssen klarmachen, dass Regierungen dafür da sind, dem Interesse der Bürger zu dienen und nicht umgekehrt.»“”
Englishto clarify, to make clearEspañolaclarar, explicar, hacer claroFrançaisclarifier, rendre clairItalianochiarire, rendere chiaroPortuguêsesclarecer, tornar claroРусскийразъяснять, растолковывать, прояснить, сделать понятнымTürkçeaçıklığa kavuşturmak, netleştirmekУкраїнськапрояснити, зробити зрозумілимΕλληνικάκαθαρίζω, κάνω σαφέςTiếng Việtlàm rõ, làm cho rõ ràngالعربيةتوضيح, جعل واضحاً- Synonyme
- darlegenklarlegenverdeutlichen
- 2.
bereit machen
- “Alle Kontrollleuchten überprüfen, Flugzeug zum Abheben klarmachen, sagte der Kopilot.”
- “„»Klarmachen zum Entern!«, schrie er seiner Mannschaft zu, ohne die Situation auch nur ansatzweise realistisch einzuschätzen.“”
Englishto clarifyEspañolpreparar, estar listoFrançaispréparer, mettre en ordreItalianopreparare, mettere in ordinePortuguêspreparar, deixar prontoРусскийподготовить, привести в готовностьTürkçehazırlamak, hazır hale getirmekУкраїнськапідготувати, готуватисяΕλληνικάετοιμάζω, κατασκευάζωTiếng Việtchuẩn bị, sẵn sàngالعربيةتحضير, جعل جاهزاً- Synonyme
- vorbereiten
- 3.
einen fälligen Geldbetrag oder Ähnliches bezahlen
- “Ich habe keinen Cent dabei. Kannst du das heute klarmachen?”
Englishto clarifyEspañolliquidar, pagarFrançaisrégler, payerItalianosaldare, pagarePortuguêsquitar, pagarРусскийрассчитаться, оплатитьTürkçeödemek, kapamakУкраїнськарозрахуватися, платитиΕλληνικάτακτοποιώ, πληρώνωTiếng Việtthanh toán, trảالعربيةتسوية, دفع - 4.
verführen, ins Bett bekommen (derb)
- “„Diesmal war sie es wohl wirklich nicht. Am Samstag nämlich waren sie und ihre Freundin auf dem Ku'damm unterwegs, ‚Jungs klarmachen‘, sie hat ein Alibi.“”
Englishto prepare, to get readyEspañolseducir, llevar a la camaFrançaisséduire, emmener au litItalianosedurre, portare a lettoPortuguêsseduzir, levar para a camaРусскийсоблазнить, завести в постельTürkçebağlamak, yatağa almakУкраїнськазвабити, завести в ліжкоΕλληνικάσυγκατατίθεμαι, πάω στο κρεβάτιTiếng Việtcám dỗ, dẫn vào giườngالعربيةإغواء, الذهاب إلى السرير
Conjugation
Perfect with: haben
| ich | mache klar |
| du | machst klar |
| er/sie/es | macht klar |
| wir | machen klar |
| ihr | macht klar |
| sie | machen klar |
Plusquamperfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | hatte klargemacht |
| du | hattest klargemacht |
| er/sie/es | hatte klargemacht |
| wir | hatten klargemacht |
| ihr | hattet klargemacht |
| sie | hatten klargemacht |
Plusquamperfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | war klargemacht worden |
| sie | waren klargemacht worden |
Plusquamperfekt · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | war klargemacht gewesen |
| sie | waren klargemacht gewesen |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | hätte klargemacht |
| du | hättest klargemacht |
| er/sie/es | hätte klargemacht |
| wir | hätten klargemacht |
| ihr | hättet klargemacht |
| sie | hätten klargemacht |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wäre klargemacht worden |
| sie | wären klargemacht worden |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Zustandspassiv
| er/sie/es | wäre klargemacht gewesen |
| sie | wären klargemacht gewesen |
Präteritum · Indikativ · Aktiv
| ich | machte klar |
| du | machtest klar |
| er/sie/es | machte klar |
| wir | machten klar |
| ihr | machtet klar |
| sie | machten klar |
| ich | klarmachte |
| du | klarmachtest |
| er/sie/es | klarmachte |
| wir | klarmachten |
| ihr | klarmachtet |
| sie | klarmachten |
Präteritum · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wurde klargemacht |
| sie | wurden klargemacht |
Präteritum · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | war klargemacht |
| sie | waren klargemacht |
Präteritum · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | machte klar |
| du | machtest klar |
| er/sie/es | machte klar |
| wir | machten klar |
| ihr | machtet klar |
| sie | machten klar |
| ich | klarmachte |
| du | klarmachtest |
| er/sie/es | klarmachte |
| wir | klarmachten |
| ihr | klarmachtet |
| sie | klarmachten |
Präteritum · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | würde klargemacht |
| sie | würden klargemacht |
Präteritum · Konjunktiv II · Zustandspassiv
| er/sie/es | wäre klargemacht |
| sie | wären klargemacht |
Perfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | habe klargemacht |
| du | hast klargemacht |
| er/sie/es | hat klargemacht |
| wir | haben klargemacht |
| ihr | habt klargemacht |
| sie | haben klargemacht |
Perfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | ist klargemacht worden |
| sie | sind klargemacht worden |
Perfekt · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | ist klargemacht gewesen |
| sie | sind klargemacht gewesen |
Perfekt · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | habe klargemacht |
| du | habest klargemacht |
| er/sie/es | habe klargemacht |
| wir | haben klargemacht |
| ihr | habet klargemacht |
| sie | haben klargemacht |
Perfekt · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | sei klargemacht worden |
| sie | seien klargemacht worden |
Perfekt · Konjunktiv I · Zustandspassiv
| er/sie/es | sei klargemacht gewesen |
| sie | seien klargemacht gewesen |
Perfekt · Imperativ · Aktiv
| — | habe klargemacht!(uncommon) |
| — | habt klargemacht!(uncommon) |
| — | haben Sie klargemacht!(honorific) |
Präsens · Indikativ · Aktiv
| ich | mache klar |
| du | machst klar |
| er/sie/es | macht klar |
| wir | machen klar |
| ihr | macht klar |
| sie | machen klar |
| ich | klarmache |
| du | klarmachst |
| er/sie/es | klarmacht |
| wir | klarmachen |
| ihr | klarmacht |
| sie | klarmachen |
Präsens · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wird klargemacht |
| sie | werden klargemacht |
Präsens · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | ist klargemacht |
| sie | sind klargemacht |
Präsens · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | mache klar |
| du | machest klar |
| er/sie/es | mache klar |
| wir | machen klar |
| ihr | machet klar |
| sie | machen klar |
| ich | klarmache |
| du | klarmachest |
| er/sie/es | klarmache |
| wir | klarmachen |
| ihr | klarmachet |
| sie | klarmachen |
Präsens · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | werde klargemacht |
| sie | werden klargemacht |
Präsens · Konjunktiv I · Zustandspassiv
| er/sie/es | sei klargemacht |
| sie | seien klargemacht |
Präsens · Imperativ · Aktiv
| — | mache klar! |
| — | mach klar! |
| — | macht klar! |
| — | machen Sie klar!(honorific) |
Futur I · Indikativ · Aktiv
| ich | werde klarmachen |
| du | wirst klarmachen |
| er/sie/es | wird klarmachen |
| wir | werden klarmachen |
| ihr | werdet klarmachen |
| sie | werden klarmachen |
Futur I · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wird klargemacht werden |
| sie | werden klargemacht werden |
Futur I · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | wird klargemacht sein |
| sie | werden klargemacht sein |
Futur I · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde klarmachen |
| du | werdest klarmachen |
| er/sie/es | werde klarmachen |
| wir | werden klarmachen |
| ihr | werdet klarmachen |
| sie | werden klarmachen |
Futur I · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | werde klargemacht werden |
| sie | werden klargemacht werden |
Futur I · Konjunktiv I · Zustandspassiv
| er/sie/es | werde klargemacht sein |
| sie | werden klargemacht sein |
Futur I · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde klarmachen |
| du | würdest klarmachen |
| er/sie/es | würde klarmachen |
| wir | würden klarmachen |
| ihr | würdet klarmachen |
| sie | würden klarmachen |
Futur I · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | würde klargemacht werden |
| sie | würden klargemacht werden |
Futur I · Konjunktiv II · Zustandspassiv
| er/sie/es | würde klargemacht sein |
| sie | würden klargemacht sein |
Futur II · Indikativ · Aktiv
| ich | werde klargemacht haben |
| du | wirst klargemacht haben |
| er/sie/es | wird klargemacht haben |
| wir | werden klargemacht haben |
| ihr | werdet klargemacht haben |
| sie | werden klargemacht haben |
Futur II · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wird klargemacht worden sein |
| sie | werden klargemacht worden sein |
Futur II · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | wird klargemacht gewesen sein |
| sie | werden klargemacht gewesen sein |
Futur II · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde klargemacht haben |
| du | werdest klargemacht haben |
| er/sie/es | werde klargemacht haben |
| wir | werden klargemacht haben |
| ihr | werdet klargemacht haben |
| sie | werden klargemacht haben |
Futur II · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | werde klargemacht worden sein |
| sie | werden klargemacht worden sein |
Futur II · Konjunktiv I · Zustandspassiv
| er/sie/es | werde klargemacht gewesen sein |
| sie | werden klargemacht gewesen sein |
Futur II · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde klargemacht haben |
| du | würdest klargemacht haben |
| er/sie/es | würde klargemacht haben |
| wir | würden klargemacht haben |
| ihr | würdet klargemacht haben |
| sie | würden klargemacht haben |
Futur II · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | würde klargemacht worden sein |
| sie | würden klargemacht worden sein |
Futur II · Konjunktiv II · Zustandspassiv
| er/sie/es | würde klargemacht gewesen sein |
| sie | würden klargemacht gewesen sein |
Plusquamperfekt
Präteritum
Perfekt
Präsens
Futur I
Futur II
Verb governance
- accusativejemanden klarmachen