Meanings
- 1.
die Handhabung einer Sache vorführen
- “Wie bedient man dieses Gerät? Kannst du es mir noch einmal vormachen?”
transitiveEnglishto demonstrate, to show howEspañolenseñar, mostrar, demostrar, mostrar cómoFrançaismontrer, démontrer, montrer commentItalianodimostrare, mostrare comePortuguêsdemonstrar, mostrar comoРусскийдемонстрировать, показать какTürkçegöstermek, nasıl yapılacağını göstermekУкраїнськадемонструвати, показати якΕλληνικάδείχνω, παρουσιάζω πώςTiếng Việttrình bày, cho xem cáchالعربيةيظهر, يشرح كيفية - 2.
jemanden etwas Falsches glauben lassen, jemanden täuschen
- “Sie hat viel Erfahrung auf dem Gebiet. Versuche nicht, ihr etwas vorzumachen!”
- “Der Umgang in den Jobcentern ist teilweise rüde, es wird ständig versucht, den Leuten vorzumachen, dass sie selber schuld an ihrer Arbeitslosigkeit sind."”
transitiveEnglishto demonstrate, to show howEspañolhacer creer, engañar, desinformarFrançaistromper, feindre, jouer la comédie, faire style, induire en erreurItalianoingannare, fuorviarePortuguêsenganar, desorientarРусскийобманывать, вводить в заблуждениеTürkçekandırmak, yanıltmakУкраїнськаобманювати, вводити в омануΕλληνικάξεγελώ, παραπλανώTiếng Việtlừa dối, đánh lừaالعربيةيخدع, يضلل - 3.
sich selbst etwas Falsches (meist Gutes) glauben lassen
- “Chris macht sich immer noch vor, dass seine Freundin zurückkommen wird.”
reflexiveEnglishto demonstrate, to show howEspañolengañar, engañarse, autoengañarseFrançaisfaire des idées, se monter le bourrichon, se tromper, s'illusionnerItalianoingannarsi, autoingannarsiPortuguêsenganar-se, autoenganar-seРусскийобманывать себя, вводить себя в заблуждениеTürkçekendini kandırmak, özünü aldatmakУкраїнськаобманювати себе, вводити себе в омануΕλληνικάξεγελώ τον εαυτό μου, παραπλανώ τον εαυτό μουTiếng Việtlừa dối bản thân, tự lừa mìnhالعربيةيخدع نفسه, يضلل نفسه - 4.
eine Sache vor einer anderen festmachen, anbringen
- “Deine Wohnung hat ja schöne Fenster. Wann machst du da Gardinen vor?”
transitiveEnglishto deceive, to misleadEspañolfijar, adjuntarFrançaisfixer, attacherItalianofissare, attaccarePortuguêsfixar, anexarРусскийприкрепить, закрепитьTürkçetakmak, bağlamakУкраїнськаприкріпити, закріпитиΕλληνικάσυνδέω, επισυνάπτωTiếng Việtgắn, đính kèmالعربيةيثبت, يربط
Conjugation
Perfect with: habenindicative · future-i
- first-person plural: wir werden vormachen
- first-person singular: ich werde vormachen
- second-person plural: ihr werdet vormachen
- second-person singular: du wirst vormachen
- third-person plural: sie werden vorgemacht sein
- third-person plural: sie werden vorgemacht werden
- third-person plural: sie werden vormachen
- third-person singular: er/sie/es wird vorgemacht sein
- third-person singular: er/sie/es wird vorgemacht werden
- third-person singular: er/sie/es wird vormachen
subjunctive-i · future-i
- first-person plural: wir werden vormachen
- first-person singular: ich werde vormachen
- second-person plural: ihr werdet vormachen
- second-person singular: du werdest vormachen
- third-person plural: sie werden vorgemacht sein
- third-person plural: sie werden vorgemacht werden
- third-person plural: sie werden vormachen
- third-person singular: er/sie/es werde vorgemacht sein
- third-person singular: er/sie/es werde vorgemacht werden
- third-person singular: er/sie/es werde vormachen
subjunctive-ii · future-i
- first-person plural: wir würden vormachen
- first-person singular: ich würde vormachen
- second-person plural: ihr würdet vormachen
- second-person singular: du würdest vormachen
- third-person plural: sie würden vorgemacht sein
- third-person plural: sie würden vorgemacht werden
- third-person plural: sie würden vormachen
- third-person singular: er/sie/es würde vorgemacht sein
- third-person singular: er/sie/es würde vorgemacht werden
- third-person singular: er/sie/es würde vormachen
indicative · future-ii
- first-person plural: wir werden vorgemacht haben
- first-person singular: ich werde vorgemacht haben
- second-person plural: ihr werdet vorgemacht haben
- second-person singular: du wirst vorgemacht haben
- third-person plural: sie werden vorgemacht gewesen sein
- third-person plural: sie werden vorgemacht haben
- third-person plural: sie werden vorgemacht worden sein
- third-person singular: er/sie/es wird vorgemacht gewesen sein
- third-person singular: er/sie/es wird vorgemacht haben
- third-person singular: er/sie/es wird vorgemacht worden sein
subjunctive-i · future-ii
- first-person plural: wir werden vorgemacht haben
- first-person singular: ich werde vorgemacht haben
- second-person plural: ihr werdet vorgemacht haben
- second-person singular: du werdest vorgemacht haben
- third-person plural: sie werden vorgemacht gewesen sein
- third-person plural: sie werden vorgemacht haben
- third-person plural: sie werden vorgemacht worden sein
- third-person singular: er/sie/es werde vorgemacht gewesen sein
- third-person singular: er/sie/es werde vorgemacht haben
- third-person singular: er/sie/es werde vorgemacht worden sein
subjunctive-ii · future-ii
- first-person plural: wir würden vorgemacht haben
- first-person singular: ich würde vorgemacht haben
- second-person plural: ihr würdet vorgemacht haben
- second-person singular: du würdest vorgemacht haben
- third-person plural: sie würden vorgemacht gewesen sein
- third-person plural: sie würden vorgemacht haben
- third-person plural: sie würden vorgemacht worden sein
- third-person singular: er/sie/es würde vorgemacht gewesen sein
- third-person singular: er/sie/es würde vorgemacht haben
- third-person singular: er/sie/es würde vorgemacht worden sein
indicative · past
- first-person plural: wir machten vor
- first-person plural: wir vormachten
- first-person singular: ich machte vor
- first-person singular: ich vormachte
- second-person plural: ihr machtet vor
- second-person plural: ihr vormachtet
- second-person singular: du machtest vor
- second-person singular: du vormachtest
- third-person plural: sie machten vor
- third-person plural: sie vormachten
- third-person plural: sie waren vorgemacht
- third-person plural: sie wurden vorgemacht
subjunctive-ii · past
- first-person plural: wir machten vor
- first-person plural: wir vormachten
- first-person singular: ich machte vor
- first-person singular: ich vormachte
- second-person plural: ihr machtet vor
- second-person plural: ihr vormachtet
- second-person singular: du machtest vor
- second-person singular: du vormachtest
- third-person plural: sie machten vor
- third-person plural: sie vormachten
- third-person plural: sie wären vorgemacht
- third-person plural: sie würden vorgemacht
imperative · perfect
- haben Sie vorgemacht!
- second-person plural: habt vorgemacht!
- second-person singular: habe vorgemacht!
indicative · perfect
- first-person plural: wir haben vorgemacht
- first-person singular: ich habe vorgemacht
- second-person plural: ihr habt vorgemacht
- second-person singular: du hast vorgemacht
- third-person plural: sie haben vorgemacht
- third-person plural: sie sind vorgemacht gewesen
- third-person plural: sie sind vorgemacht worden
- third-person singular: er/sie/es hat vorgemacht
- third-person singular: er/sie/es ist vorgemacht gewesen
- third-person singular: er/sie/es ist vorgemacht worden
subjunctive-i · perfect
- first-person plural: wir haben vorgemacht
- first-person singular: ich habe vorgemacht
- second-person plural: ihr habet vorgemacht
- second-person singular: du habest vorgemacht
- third-person plural: sie haben vorgemacht
- third-person plural: sie seien vorgemacht gewesen
- third-person plural: sie seien vorgemacht worden
- third-person singular: er/sie/es habe vorgemacht
- third-person singular: er/sie/es sei vorgemacht gewesen
- third-person singular: er/sie/es sei vorgemacht worden
indicative · pluperfect
- first-person plural: wir hatten vorgemacht
- first-person singular: ich hatte vorgemacht
- second-person plural: ihr hattet vorgemacht
- second-person singular: du hattest vorgemacht
- third-person plural: sie hatten vorgemacht
- third-person plural: sie waren vorgemacht gewesen
- third-person plural: sie waren vorgemacht worden
- third-person singular: er/sie/es hatte vorgemacht
- third-person singular: er/sie/es war vorgemacht gewesen
- third-person singular: er/sie/es war vorgemacht worden
subjunctive-ii · pluperfect
- first-person plural: wir hätten vorgemacht
- first-person singular: ich hätte vorgemacht
- second-person plural: ihr hättet vorgemacht
- second-person singular: du hättest vorgemacht
- third-person plural: sie hätten vorgemacht
- third-person plural: sie wären vorgemacht gewesen
- third-person plural: sie wären vorgemacht worden
- third-person singular: er/sie/es hätte vorgemacht
- third-person singular: er/sie/es wäre vorgemacht gewesen
- third-person singular: er/sie/es wäre vorgemacht worden
imperative · present
- machen Sie vor!
- second-person plural: macht vor!
- second-person singular: mache vor!
- second-person singular: mach vor!
indicative · present
- first-person plural: wir machen vor
- first-person plural: wir vormachen
- first-person singular: ich mache vor
- first-person singular: ich vormache
- second-person plural: ihr macht vor
- second-person plural: ihr vormacht
- second-person singular: du machst vor
- second-person singular: du vormachst
- third-person plural: sie machen vor
- third-person plural: sie sind vorgemacht
- third-person plural: sie vormachen
- third-person plural: sie werden vorgemacht
subjunctive-i · present
- first-person plural: wir machen vor
- first-person plural: wir vormachen
- first-person singular: ich mache vor
- first-person singular: ich vormache
- second-person plural: ihr machet vor
- second-person plural: ihr vormachet
- second-person singular: du machest vor
- second-person singular: du vormachest
- third-person plural: sie machen vor
- third-person plural: sie seien vorgemacht
- third-person plural: sie vormachen
- third-person plural: sie werden vorgemacht
Verb governance
- accusativejemandem etwas vormachen
- accusative(reflexive)sich etwas vormachen
- accusativejemandem etwas vormachen
- accusativejemandem etwas vormachen
- dativejemandem etwas vormachen