Meanings
- 1.
jemandem etwas oder jemanden neidvoll absprechen
- “„Ein schönes Leben steht dir bevor, wegen der einen wirst du vielleicht mit den Knechten ein wenig kämpfen müssen, aber was die zweite betrifft, gibt es niemanden im Himmel und auf Erden, der sie dir mißgönnt.“”
- “„Kätta gehörte keineswegs zu den Frauen, die aus ungestilltem Lebenshunger der Tochter den Liebhaber mißgönnen, zumal dann, wenn dieser Mann den eigenen ohne weiteres in den Schatten stellt.“”
- “„Er schien ihr jegliches Vergnügen zu missgönnen.“”
Englishto begrudge, to resentEspañolenvidiar, no querer que alguien tenga algoFrançaisdonner, quelque chose, quelqu’un, à contrecœur, envier (quelque chose à quelqu’un), jaloux, jalouse, envier, ne pas vouloir le bonheur de quelqu'unItalianoinvidiare, non voler bene a qualcunoPortuguêsinvejar, não querer que alguém tenha algoРусскийзавидовать, не желать кому-то чего-то хорошегоTürkçekıskanmak, birinin sahip olmasını istememekУкраїнськазаздрити, не бажати комусь чогосьΕλληνικάζηλεύω, να μην θέλω κάποιος να έχει κάτιTiếng Việtghen tị, không muốn ai đó có được điều gìالعربيةيحسد, لا يريد لشخص ما أن يحصل على شيء
Conjugation
Perfect with: haben
| ich | missgönn |
| ich | missgönne |
| du | missgönnst |
| er/sie/es | missgönnt |
| wir | missgönnen |
| ihr | missgönnt |
| sie | missgönnen |
Plusquamperfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | hatte missgönnt |
| du | hattest missgönnt |
| er/sie/es | hatte missgönnt |
| wir | hatten missgönnt |
| ihr | hattet missgönnt |
| sie | hatten missgönnt |
Plusquamperfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | war missgönnt worden |
| sie | waren missgönnt worden |
Plusquamperfekt · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | war missgönnt gewesen |
| sie | waren missgönnt gewesen |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | hätte missgönnt |
| du | hättest missgönnt |
| er/sie/es | hätte missgönnt |
| wir | hätten missgönnt |
| ihr | hättet missgönnt |
| sie | hätten missgönnt |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wäre missgönnt worden |
| sie | wären missgönnt worden |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Zustandspassiv
| er/sie/es | wäre missgönnt gewesen |
| sie | wären missgönnt gewesen |
Präteritum · Indikativ · Aktiv
| ich | missgönnte |
| du | missgönntest |
| er/sie/es | missgönnte |
| wir | missgönnten |
| ihr | missgönntet |
| sie | missgönnten |
Präteritum · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wurde missgönnt |
| sie | wurden missgönnt |
Präteritum · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | war missgönnt |
| sie | waren missgönnt |
Präteritum · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | missgönnte |
| du | missgönntest |
| er/sie/es | missgönnte |
| wir | missgönnten |
| ihr | missgönntet |
| sie | missgönnten |
Präteritum · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | würde missgönnt |
| sie | würden missgönnt |
Präteritum · Konjunktiv II · Zustandspassiv
| er/sie/es | wäre missgönnt |
| sie | wären missgönnt |
Perfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | habe missgönnt |
| du | hast missgönnt |
| er/sie/es | hat missgönnt |
| wir | haben missgönnt |
| ihr | habt missgönnt |
| sie | haben missgönnt |
Perfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | ist missgönnt worden |
| sie | sind missgönnt worden |
Perfekt · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | ist missgönnt gewesen |
| sie | sind missgönnt gewesen |
Perfekt · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | habe missgönnt |
| du | habest missgönnt |
| er/sie/es | habe missgönnt |
| wir | haben missgönnt |
| ihr | habet missgönnt |
| sie | haben missgönnt |
Perfekt · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | sei missgönnt worden |
| sie | seien missgönnt worden |
Perfekt · Konjunktiv I · Zustandspassiv
| er/sie/es | sei missgönnt gewesen |
| sie | seien missgönnt gewesen |
Perfekt · Imperativ · Aktiv
| — | habe missgönnt!(uncommon) |
| — | habt missgönnt!(uncommon) |
| — | haben Sie missgönnt!(honorific) |
Präsens · Indikativ · Aktiv
| ich | missgönn |
| ich | missgönne |
| du | missgönnst |
| er/sie/es | missgönnt |
| wir | missgönnen |
| ihr | missgönnt |
| sie | missgönnen |
Präsens · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wird missgönnt |
| sie | werden missgönnt |
Präsens · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | ist missgönnt |
| sie | sind missgönnt |
Präsens · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | missgönne |
| du | missgönnest |
| er/sie/es | missgönne |
| wir | missgönnen |
| ihr | missgönnet |
| sie | missgönnen |
Präsens · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | werde missgönnt |
| sie | werden missgönnt |
Präsens · Konjunktiv I · Zustandspassiv
| er/sie/es | sei missgönnt |
| sie | seien missgönnt |
Präsens · Imperativ · Aktiv
| — | missgönn! |
| — | missgönne! |
| — | missgönnt! |
| — | missgönnen Sie!(honorific) |
Futur I · Indikativ · Aktiv
| ich | werde missgönnen |
| du | wirst missgönnen |
| er/sie/es | wird missgönnen |
| wir | werden missgönnen |
| ihr | werdet missgönnen |
| sie | werden missgönnen |
Futur I · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wird missgönnt werden |
| sie | werden missgönnt werden |
Futur I · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | wird missgönnt sein |
| sie | werden missgönnt sein |
Futur I · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde missgönnen |
| du | werdest missgönnen |
| er/sie/es | werde missgönnen |
| wir | werden missgönnen |
| ihr | werdet missgönnen |
| sie | werden missgönnen |
Futur I · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | werde missgönnt werden |
| sie | werden missgönnt werden |
Futur I · Konjunktiv I · Zustandspassiv
| er/sie/es | werde missgönnt sein |
| sie | werden missgönnt sein |
Futur I · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde missgönnen |
| du | würdest missgönnen |
| er/sie/es | würde missgönnen |
| wir | würden missgönnen |
| ihr | würdet missgönnen |
| sie | würden missgönnen |
Futur I · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | würde missgönnt werden |
| sie | würden missgönnt werden |
Futur I · Konjunktiv II · Zustandspassiv
| er/sie/es | würde missgönnt sein |
| sie | würden missgönnt sein |
Futur II · Indikativ · Aktiv
| ich | werde missgönnt haben |
| du | wirst missgönnt haben |
| er/sie/es | wird missgönnt haben |
| wir | werden missgönnt haben |
| ihr | werdet missgönnt haben |
| sie | werden missgönnt haben |
Futur II · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wird missgönnt worden sein |
| sie | werden missgönnt worden sein |
Futur II · Indikativ · Zustandspassiv
| er/sie/es | wird missgönnt gewesen sein |
| sie | werden missgönnt gewesen sein |
Futur II · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde missgönnt haben |
| du | werdest missgönnt haben |
| er/sie/es | werde missgönnt haben |
| wir | werden missgönnt haben |
| ihr | werdet missgönnt haben |
| sie | werden missgönnt haben |
Futur II · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | werde missgönnt worden sein |
| sie | werden missgönnt worden sein |
Futur II · Konjunktiv I · Zustandspassiv
| er/sie/es | werde missgönnt gewesen sein |
| sie | werden missgönnt gewesen sein |
Futur II · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde missgönnt haben |
| du | würdest missgönnt haben |
| er/sie/es | würde missgönnt haben |
| wir | würden missgönnt haben |
| ihr | würdet missgönnt haben |
| sie | würden missgönnt haben |
Futur II · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | würde missgönnt worden sein |
| sie | würden missgönnt worden sein |
Futur II · Konjunktiv II · Zustandspassiv
| er/sie/es | würde missgönnt gewesen sein |
| sie | würden missgönnt gewesen sein |
Plusquamperfekt
Präteritum
Perfekt
Präsens
Futur I
Futur II
Verb governance
- accusativejemandem etwas mißgönnen
- dativejemandem etwas mißgönnen