Meanings
- 1.
Befehlsform eines Verbs, die Anweisungen oder Aufforderungen ausdrückt.
- “Der Imperativ von 'gehen' ist 'geh!'”
- “Im Deutschunterricht lernen wir den Imperativ.”
EnglishimperativeEspañolimperativoFrançaisimpératifItalianoimperativoPortuguêsimperativoРусскийповелительное наклонениеTürkçeemir kipiУкраїнськанаказовий спосібΕλληνικάπροστακτικήTiếng Việtlệnh cáchالعربيةصيغة الأمر - 2.
Dringende Notwendigkeit, sofort zu handeln oder etwas zu tun.
- “Der Imperativ, die Umwelt zu schützen, ist groß.”
- “Es gibt einen Imperativ, schnell zu handeln.”
Englishimperative, urgent necessityEspañolimperativo, necesidad urgenteFrançaisimpératif, nécessité urgenteItalianoimperativo, necessità urgentePortuguêsimperativo, necessidade urgenteРусскийимператив, неотложная необходимостьTürkçezorunluluk, acil gereklilikУкраїнськаімператив, негайна потребаΕλληνικάεπιτακτική ανάγκηTiếng Việtbắt buộc, nhu cầu cấp báchالعربيةضرورة ملحة
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | der Imperativ | die Imperative |
| accusative | den Imperativ | die Imperative |
| dative | dem Imperativ | den Imperativen |
| genitive | des Imperativs | der Imperative |