Meanings
- 1.
jemandem die Fähigkeit zusprechen; sich vorstellen können, dass sich etwas so verhält_([3])
- “Ich traue es ihm zu, über die Hürde zu springen.”
- “Diese Indiskretion ist ihr durchaus zuzutrauen.”
- “Zuzutrauen wäre es ihr.”
- “Traust du dir zu, dort alleine hinzugehen?”
Englishto attribute, to believe inEspañolcreer capaz a alguien, confiar en alguien para hacer algo, creer en la capacidad de alguienFrançaiscroire quelqu'un capable, faire confiance à quelqu'un pour faire quelque chose, croire en la capacité de quelqu'unItalianocredere qualcuno capace, fidarsi di qualcuno per fare qualcosa, credere nelle capacità di qualcunoPortuguêsconfiar em alguém para fazer algo, acreditar na capacidade de alguémРусскийдоверять кому-то что-то сделать, верить в способности кого-тоTürkçegüvenmek, inanmak, birine bir şey yapması için güvenmek, birinin yeteneklerine inanmakУкраїнськадовіряти комусь щось зробити, вірити в здібності когосьΕλληνικάεμπιστεύομαι κάποιον να κάνει κάτι, πιστεύω στις ικανότητες κάποιουTiếng Việttin tưởng ai đó làm điều gì, tin vào khả năng của ai đóالعربيةيثق في شخص ما للقيام بشيء, يؤمن بقدرات شخص ما- Antonyme
- absprechen
Conjugation
Perfect with: haben
| ich | traue zu |
| du | traust zu |
| er/sie/es | traut zu |
| wir | trauen zu |
| ihr | traut zu |
| sie | trauen zu |
Plusquamperfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | hatte zugetraut |
| du | hattest zugetraut |
| er/sie/es | hatte zugetraut |
| wir | hatten zugetraut |
| ihr | hattet zugetraut |
| sie | hatten zugetraut |
Plusquamperfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | war zugetraut worden |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | hätte zugetraut |
| du | hättest zugetraut |
| er/sie/es | hätte zugetraut |
| wir | hätten zugetraut |
| ihr | hättet zugetraut |
| sie | hätten zugetraut |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | wäre zugetraut worden |
Präteritum · Indikativ · Aktiv
| ich | traute zu |
| du | trautest zu |
| er/sie/es | traute zu |
| wir | trauten zu |
| ihr | trautet zu |
| sie | trauten zu |
| ich | zutraute |
| du | zutrautest |
| er/sie/es | zutraute |
| wir | zutrauten |
| ihr | zutrautet |
| sie | zutrauten |
Präteritum · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wurde zugetraut |
Präteritum · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | traute zu |
| du | trautest zu |
| er/sie/es | traute zu |
| wir | trauten zu |
| ihr | trautet zu |
| sie | trauten zu |
| ich | zutraute |
| du | zutrautest |
| er/sie/es | zutraute |
| wir | zutrauten |
| ihr | zutrautet |
| sie | zutrauten |
Präteritum · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | würde zugetraut |
Perfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | habe zugetraut |
| du | hast zugetraut |
| er/sie/es | hat zugetraut |
| wir | haben zugetraut |
| ihr | habt zugetraut |
| sie | haben zugetraut |
Perfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | ist zugetraut worden |
Perfekt · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | habe zugetraut |
| du | habest zugetraut |
| er/sie/es | habe zugetraut |
| wir | haben zugetraut |
| ihr | habet zugetraut |
| sie | haben zugetraut |
Perfekt · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | sei zugetraut worden |
Perfekt · Imperativ · Aktiv
| — | habe zugetraut!(uncommon) |
| — | habt zugetraut!(uncommon) |
| — | haben Sie zugetraut!(honorific) |
Präsens · Indikativ · Aktiv
| ich | traue zu |
| du | traust zu |
| er/sie/es | traut zu |
| wir | trauen zu |
| ihr | traut zu |
| sie | trauen zu |
| ich | zutraue |
| du | zutraust |
| er/sie/es | zutraut |
| wir | zutrauen |
| ihr | zutraut |
| sie | zutrauen |
Präsens · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wird zugetraut |
Präsens · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | traue zu |
| du | trauest zu |
| er/sie/es | traue zu |
| wir | trauen zu |
| ihr | trauet zu |
| sie | trauen zu |
| ich | zutraue |
| du | zutrauest |
| er/sie/es | zutraue |
| wir | zutrauen |
| ihr | zutrauet |
| sie | zutrauen |
Präsens · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | werde zugetraut |
Präsens · Imperativ · Aktiv
| — | traue zu! |
| — | trau zu! |
| — | traut zu! |
| — | trauen Sie zu!(honorific) |
Futur I · Indikativ · Aktiv
| ich | werde zutrauen |
| du | wirst zutrauen |
| er/sie/es | wird zutrauen |
| wir | werden zutrauen |
| ihr | werdet zutrauen |
| sie | werden zutrauen |
Futur I · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wird zugetraut werden |
Futur I · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde zutrauen |
| du | werdest zutrauen |
| er/sie/es | werde zutrauen |
| wir | werden zutrauen |
| ihr | werdet zutrauen |
| sie | werden zutrauen |
Futur I · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | werde zugetraut werden |
Futur I · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde zutrauen |
| du | würdest zutrauen |
| er/sie/es | würde zutrauen |
| wir | würden zutrauen |
| ihr | würdet zutrauen |
| sie | würden zutrauen |
Futur I · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | würde zugetraut werden |
Futur II · Indikativ · Aktiv
| ich | werde zugetraut haben |
| du | wirst zugetraut haben |
| er/sie/es | wird zugetraut haben |
| wir | werden zugetraut haben |
| ihr | werdet zugetraut haben |
| sie | werden zugetraut haben |
Futur II · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wird zugetraut worden sein |
Futur II · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde zugetraut haben |
| du | werdest zugetraut haben |
| er/sie/es | werde zugetraut haben |
| wir | werden zugetraut haben |
| ihr | werdet zugetraut haben |
| sie | werden zugetraut haben |
Futur II · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | werde zugetraut worden sein |
Futur II · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde zugetraut haben |
| du | würdest zugetraut haben |
| er/sie/es | würde zugetraut haben |
| wir | würden zugetraut haben |
| ihr | würdet zugetraut haben |
| sie | würden zugetraut haben |
Futur II · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | würde zugetraut worden sein |
Plusquamperfekt
Präteritum
Perfekt
Präsens
Futur I
Futur II
Verb governance
- accusativejemandem etwas zutrauen
- dativejemandem etwas zutrauen