plosiv

adjective

Meanings

  1. 1.

    Bezeichnung für die Artikulationsweise von Konsonanten, bei denen ein Verschluss gebildet und dann plötzlich geöffnet wird

    • Plosiv werden im Deutschen gebildet: [p], [b], [t], [d], [k], [g] und der sog. Glottisstop (Knacklaut) [ʔ].
    • „Wird eine plosive Artikulation mit einer Nasalierung überlagert, entsteht z.B. ein [m] aus einem [p].“
    Englishocclusive, plosive, stop consonant
    Españolplosivo, plosiva, consonante oclusiva
    Françaisocclusif, plosive, consonne occlusive
    Italianoocclusivo, plosiva, consonante occlusa
    Portuguêsplosivo, plosiva, consoante oclusiva
    Русскийплозивный, смычный согласный
    Türkçepatlayıcı, durak ünlüsü
    Українськаплозивний, зупинна приголосна
    Ελληνικάκλειστός, πληρωτικός, συγκρατητικός φθόγγος
    Tiếng Việtphụ âm nổ, phụ âm tắc
    العربيةصوت انفجاري, حرف ساكن مغلق

Adjective forms

positive

plosiver