Meanings
- 1.
die Art, wie ein Laut im Sprechtrakt gebildet wird
- “Die Artikulationsarten des Lautes [b] sind: bilabial und stimmhaft.”
- “Laute werden in der artikulatorischen Phonetik nach Artikulationsart und Artikulationsort beschrieben.”
- “„Grundlegend für die Eigenschaften eines Lautes sind dessen Artikulationsart und dessen Artikulationsort (-stelle).“”
- “„Der nachfolgende Konsonant wird also entsprechend des Artikulationsortes und der -art variiert.“”
Englishmanner of articulation, articulatory manner, articulation typeEspañolmodo de articulación, manera de articulación, tipo de articulaciónFrançaismode d'articulation, type d'articulationItalianomodo di articolazione, tipo di articolazionePortuguêsmodo de articulação, tipo de articulaçãoРусскийспособ артикуляции, тип артикуляцииTürkçeartikülasyon türü, artikülasyon şekliУкраїнськаспосіб артикуляції, тип артикуляціїΕλληνικάτρόπος άρθρωσης, τύπος άρθρωσηςTiếng Việtcách phát âm, loại phát âmالعربيةنوع النطق, أسلوب النطق
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | die Artikulationsart | die Artikulationsarten |
| accusative | die Artikulationsart | die Artikulationsarten |
| dative | der Artikulationsart | den Artikulationsarten |
| genitive | der Artikulationsart | der Artikulationsarten |
Compound parts
- ArtikulationNOUNmodifier— articulation, jaw movement
- ArtNOUNhead— kind, sort, type, way, characteristic, quality, species