Meanings
- 1.
unter (oft körperlichen) Schwierigkeiten (nach zum Beispiel einem Misserfolg, Schlag oder Krankheit) wieder hochkommen
- “Der Boxer schlägt ihn nieder, aber er rappelt sich wieder hoch.”
- “Ihr Designstudio ging den Bach runter, aber sie rappelte sich nach dem Konkurs wieder hoch und gründete später ein Beratungsbüro.”
- “Jetzt hat er auch noch eine Infektion mit diesen Krankenhausbakterien gekriegt, ob der sich noch mal hochrappelt ist ja auch fraglich.”
colloquialreflexiveEnglishto bounce back, to recoverEspañolrecuperarse, volver a levantarseFrançaisse relever, se remettreItalianoriprendersi, tornare in piediPortuguêsrecuperar-se, levantar-se novamenteРусскийвосстановиться, встать на ногиTürkçekendine gelmek, yeniden ayağa kalkmakУкраїнськавідновитися, піднятися зновуΕλληνικάανακάμπτω, σηκώνομαι ξανάTiếng Việthồi phục, đứng dậyالعربيةيتعافى, يستعيد عافيته- Antonyme
- aufgebenliegenbleiben
Conjugation
Perfect with: haben
| ich | rappele mich hoch |
| ich | rappel mich hoch |
| ich | rapple mich hoch |
| du | rappelst dich hoch |
| er/sie/es | rappelt sich hoch |
| wir | rappeln uns hoch |
| ihr | rappelt euch hoch |
| sie | rappeln sich hoch |
Plusquamperfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | hatte mich hochgerappelt |
| du | hattest dich hochgerappelt |
| er/sie/es | hatte sich hochgerappelt |
| wir | hatten uns hochgerappelt |
| ihr | hattet euch hochgerappelt |
| sie | hatten sich hochgerappelt |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | hätte mich hochgerappelt |
| du | hättest dich hochgerappelt |
| er/sie/es | hätte sich hochgerappelt |
| wir | hätten uns hochgerappelt |
| ihr | hättet euch hochgerappelt |
| sie | hätten sich hochgerappelt |
Präteritum · Indikativ · Aktiv
| ich | rappelte mich hoch |
| du | rappeltest dich hoch |
| er/sie/es | rappelte sich hoch |
| wir | rappelten uns hoch |
| ihr | rappeltet euch hoch |
| sie | rappelten sich hoch |
| ich | mich hochrappelte |
| du | dich hochrappeltest |
| er/sie/es | sich hochrappelte |
| wir | uns hochrappelten |
| ihr | euch hochrappeltet |
| sie | sich hochrappelten |
Präteritum · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | rappelte mich hoch |
| du | rappeltest dich hoch |
| er/sie/es | rappelte sich hoch |
| wir | rappelten uns hoch |
| ihr | rappeltet euch hoch |
| sie | rappelten sich hoch |
| ich | mich hochrappelte |
| du | dich hochrappeltest |
| er/sie/es | sich hochrappelte |
| wir | uns hochrappelten |
| ihr | euch hochrappeltet |
| sie | sich hochrappelten |
Perfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | habe mich hochgerappelt |
| du | hast dich hochgerappelt |
| er/sie/es | hat sich hochgerappelt |
| wir | haben uns hochgerappelt |
| ihr | habt euch hochgerappelt |
| sie | haben sich hochgerappelt |
Perfekt · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | habe mich hochgerappelt |
| du | habest dich hochgerappelt |
| er/sie/es | habe sich hochgerappelt |
| wir | haben uns hochgerappelt |
| ihr | habet euch hochgerappelt |
| sie | haben sich hochgerappelt |
Perfekt · Imperativ · Aktiv
| — | habe dich hochgerappelt! |
| — | habt euch hochgerappelt! |
| — | haben Sie sich hochgerappelt!(honorific) |
Präsens · Indikativ · Aktiv
| ich | rappele mich hoch |
| ich | rappel mich hoch |
| ich | rapple mich hoch |
| du | rappelst dich hoch |
| er/sie/es | rappelt sich hoch |
| wir | rappeln uns hoch |
| ihr | rappelt euch hoch |
| sie | rappeln sich hoch |
| ich | mich hochrappel |
| ich | mich hochrappele |
| ich | mich hochrapple |
| du | dich hochrappelst |
| er/sie/es | sich hochrappelt |
| wir | uns hochrappeln |
| ihr | euch hochrappelt |
| sie | sich hochrappeln |
Präsens · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | rappele mich hoch |
| ich | rapple mich hoch |
| du | rappelest dich hoch |
| du | rapplest dich hoch |
| er/sie/es | rappele sich hoch |
| er/sie/es | rapple sich hoch |
| wir | rappeln uns hoch |
| ihr | rappelet euch hoch |
| ihr | rapplet euch hoch |
| sie | rappeln sich hoch |
| ich | mich hochrappele |
| ich | mich hochrapple |
| du | dich hochrappelest |
| du | dich hochrapplest |
| er/sie/es | sich hochrappele |
| er/sie/es | sich hochrapple |
| wir | uns hochrappeln |
| ihr | euch hochrappelet |
| ihr | euch hochrapplet |
| sie | sich hochrappeln |
Präsens · Imperativ · Aktiv
| — | rappel dich hoch! |
| — | rappele dich hoch! |
| — | rapple dich hoch! |
| — | rappelt euch hoch! |
| — | rappeln Sie sich hoch!(honorific) |
Futur I · Indikativ · Aktiv
| ich | werde mich hochrappeln |
| du | wirst dich hochrappeln |
| er/sie/es | wird sich hochrappeln |
| wir | werden uns hochrappeln |
| ihr | werdet euch hochrappeln |
| sie | werden sich hochrappeln |
Futur I · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde mich hochrappeln |
| du | werdest dich hochrappeln |
| er/sie/es | werde sich hochrappeln |
| wir | werden uns hochrappeln |
| ihr | werdet euch hochrappeln |
| sie | werden sich hochrappeln |
Futur I · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde mich hochrappeln |
| du | würdest dich hochrappeln |
| er/sie/es | würde sich hochrappeln |
| wir | würden uns hochrappeln |
| ihr | würdet euch hochrappeln |
| sie | würden sich hochrappeln |
Futur II · Indikativ · Aktiv
| ich | werde mich hochgerappelt haben |
| du | wirst dich hochgerappelt haben |
| er/sie/es | wird sich hochgerappelt haben |
| wir | werden uns hochgerappelt haben |
| ihr | werdet euch hochgerappelt haben |
| sie | werden sich hochgerappelt haben |
Futur II · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde mich hochgerappelt haben |
| du | werdest dich hochgerappelt haben |
| er/sie/es | werde sich hochgerappelt haben |
| wir | werden uns hochgerappelt haben |
| ihr | werdet euch hochgerappelt haben |
| sie | werden sich hochgerappelt haben |
Futur II · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde mich hochgerappelt haben |
| du | würdest dich hochgerappelt haben |
| er/sie/es | würde sich hochgerappelt haben |
| wir | würden uns hochgerappelt haben |
| ihr | würdet euch hochgerappelt haben |
| sie | würden sich hochgerappelt haben |
Plusquamperfekt
Präteritum
Perfekt
Präsens
Futur I
Futur II