Meanings
- 1.
als Verbform konjugiert, flektiert; hinsichtlich der grammatischen Person bestimmt
- “„gehst“ ist eine finite Form des Verbs „gehen“; „läuft“ ist eine finite Form des Verbs „laufen“.”
Englishfinite, conjugatedEspañolfinito, conjugadoFrançaisfini, conjuguéItalianofinito, coniugatoPortuguêsfinito, conjugadoРусскийконечный, спряженныйTürkçesonlu, çekimlenmişУкраїнськакінцевий, зміненийΕλληνικάπεπερασμένος, κλινόμενοςTiếng Việthữu hạn, được chiaالعربيةمحدد, مُصرف
Adjective forms
| Positive | Comparative | Superlative |
|---|---|---|
| finit | — | — |
| Masculine | Feminine | Neuter | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | finiter | finite | finites | finite |
| Genitive | finiten | finiter | finiten | finiter |
| Dative | finitem | finiter | finitem | finiten |
| Accusative | finiten | finite | finites | finite |