Meanings
- 1.
obszöne Aussagen tätigen
- “In meiner Kindheit ferkelte ich öfters.”
colloquialEnglishto give birth to pigletsEspañolhacer comentarios obscenosFrançaisfaire des remarques obscènesItalianofare osservazioni oscenePortuguêsfazer comentários obscenosРусскийделать непристойные замечанияTürkçeaşırı edebe aykırı sözler söylemekУкраїнськаробити непристойні зауваженняΕλληνικάκάνω χυδαίες παρατηρήσειςTiếng Việtnói những lời khiếm nhãالعربيةإصدار تعليقات فاحشة - 2.
etwas durch achtloses Verhalten schmutzig machen, insbesondere beim Essen
- “In meiner Kindheit ferkelte ich öfters.”
colloquialEnglishto make obscene statementsEspañolensuciar (especialmente al comer)Françaissalir (surtout en mangeant)Italianosporcare (soprattutto mentre si mangia)Portuguêssujar (especialmente ao comer)Русскийпачкать (особенно во время еды)Türkçedağıtmak (özellikle yemek yerken)Українськапсувати (особливо під час їжі)Ελληνικάλερώνω (ειδικά κατά το φαγητό)Tiếng Việtlàm bẩn (đặc biệt là khi ăn)العربيةتوسيع الفوضى (خصوصًا أثناء الأكل) - 3.
die Ferkel gebären
- “Unsere Sau hat heute geferkelt.”
Englishto give birth to pigletsEspañolparir lechonesFrançaismettre bas des porceletsItalianopartorire suinettiPortuguêsdar à luz leitõesРусскийпороситься, рожать поросятTürkçedomuz yavrusu doğurmakУкраїнськапороджувати поросятΕλληνικάγεννάω γουρουνάκιαTiếng Việtsinh lợn conالعربيةتلد الخنازير
Conjugation
Perfect with: habenindicative · future-i
- first-person plural: wir werden ferkeln
- first-person singular: ich werde ferkeln
- second-person plural: ihr werdet ferkeln
- second-person singular: du wirst ferkeln
- third-person plural: sie werden ferkeln
- third-person singular: er/sie/es wird ferkeln
- third-person singular: es wird geferkelt sein
- third-person singular: es wird geferkelt werden
subjunctive-i · future-i
- first-person plural: wir werden ferkeln
- first-person singular: ich werde ferkeln
- second-person plural: ihr werdet ferkeln
- second-person singular: du werdest ferkeln
- third-person plural: sie werden ferkeln
- third-person singular: er/sie/es werde ferkeln
- third-person singular: es werde geferkelt sein
- third-person singular: es werde geferkelt werden
subjunctive-ii · future-i
- first-person plural: wir würden ferkeln
- first-person singular: ich würde ferkeln
- second-person plural: ihr würdet ferkeln
- second-person singular: du würdest ferkeln
- third-person plural: sie würden ferkeln
- third-person singular: er/sie/es würde ferkeln
- third-person singular: es würde geferkelt sein
- third-person singular: es würde geferkelt werden
indicative · future-ii
- first-person plural: wir werden geferkelt haben
- first-person singular: ich werde geferkelt haben
- second-person plural: ihr werdet geferkelt haben
- second-person singular: du wirst geferkelt haben
- third-person plural: sie werden geferkelt haben
- third-person singular: er/sie/es wird geferkelt haben
- third-person singular: es wird geferkelt gewesen sein
- third-person singular: es wird geferkelt worden sein
subjunctive-i · future-ii
- first-person plural: wir werden geferkelt haben
- first-person singular: ich werde geferkelt haben
- second-person plural: ihr werdet geferkelt haben
- second-person singular: du werdest geferkelt haben
- third-person plural: sie werden geferkelt haben
- third-person singular: er/sie/es werde geferkelt haben
- third-person singular: es werde geferkelt gewesen sein
- third-person singular: es werde geferkelt worden sein
subjunctive-ii · future-ii
- first-person plural: wir würden geferkelt haben
- first-person singular: ich würde geferkelt haben
- second-person plural: ihr würdet geferkelt haben
- second-person singular: du würdest geferkelt haben
- third-person plural: sie würden geferkelt haben
- third-person singular: er/sie/es würde geferkelt haben
- third-person singular: es würde geferkelt gewesen sein
- third-person singular: es würde geferkelt worden sein
indicative · past
- first-person plural: wir ferkelten
- first-person singular: ich ferkelte
- second-person plural: ihr ferkeltet
- second-person singular: du ferkeltest
- third-person plural: sie ferkelten
- third-person singular: er/sie/es ferkelte
- third-person singular: es war geferkelt
- third-person singular: es wurde geferkelt
subjunctive-ii · past
- first-person plural: wir ferkelten
- first-person singular: ich ferkelte
- second-person plural: ihr ferkeltet
- second-person singular: du ferkeltest
- third-person plural: sie ferkelten
- third-person singular: er/sie/es ferkelte
- third-person singular: es wäre geferkelt
- third-person singular: es würde geferkelt
imperative · perfect
- haben Sie geferkelt!
- second-person plural: habt geferkelt!
- second-person singular: habe geferkelt!
indicative · perfect
- first-person plural: wir haben geferkelt
- first-person singular: ich habe geferkelt
- second-person plural: ihr habt geferkelt
- second-person singular: du hast geferkelt
- third-person plural: sie haben geferkelt
- third-person singular: er/sie/es hat geferkelt
- third-person singular: es ist geferkelt gewesen
- third-person singular: es ist geferkelt worden
subjunctive-i · perfect
- first-person plural: wir haben geferkelt
- first-person singular: ich habe geferkelt
- second-person plural: ihr habet geferkelt
- second-person singular: du habest geferkelt
- third-person plural: sie haben geferkelt
- third-person singular: er/sie/es habe geferkelt
- third-person singular: es sei geferkelt gewesen
- third-person singular: es sei geferkelt worden
indicative · pluperfect
- first-person plural: wir hatten geferkelt
- first-person singular: ich hatte geferkelt
- second-person plural: ihr hattet geferkelt
- second-person singular: du hattest geferkelt
- third-person plural: sie hatten geferkelt
- third-person singular: er/sie/es hatte geferkelt
- third-person singular: es war geferkelt gewesen
- third-person singular: es war geferkelt worden
subjunctive-ii · pluperfect
- first-person plural: wir hätten geferkelt
- first-person singular: ich hätte geferkelt
- second-person plural: ihr hättet geferkelt
- second-person singular: du hättest geferkelt
- third-person plural: sie hätten geferkelt
- third-person singular: er/sie/es hätte geferkelt
- third-person singular: es wäre geferkelt gewesen
- third-person singular: es wäre geferkelt worden
imperative · present
- ferkeln Sie!
- second-person plural: ferkelt!
- second-person singular: ferkel!
- second-person singular: ferkele!
- second-person singular: ferkle!
indicative · present
- first-person plural: wir ferkeln
- first-person singular: ich ferkel
- first-person singular: ich ferkele
- first-person singular: ich ferkle
- second-person plural: ihr ferkelt
- second-person singular: du ferkelst
- third-person plural: sie ferkeln
- third-person singular: er/sie/es ferkelt
- third-person singular: es ist geferkelt
- third-person singular: es wird geferkelt
subjunctive-i · present
- first-person plural: wir ferkeln
- first-person singular: ich ferkele
- first-person singular: ich ferkle
- second-person plural: ihr ferkelt
- second-person plural: ihr ferklet
- second-person singular: du ferkelst
- second-person singular: du ferklest
- third-person plural: sie ferkeln
- third-person singular: er/sie/es ferkele
- third-person singular: er/sie/es ferkle
- third-person singular: es sei geferkelt
- third-person singular: es werde geferkelt