Meanings
- 1.
jemandem die Waffe wegnehmen
- “Ich schaffte es, ihn zu entwaffnen, als er mich mit einem Messer angriff.”
Englishto disarm, to take away someone's weaponEspañoldesarmar, quitarle el arma a alguienFrançaisdésarmer, retirer l'arme à quelqu'unItalianodisarmare, togliere l'arma a qualcunoPortuguêsdesarmar, tirar a arma de alguémРусскийобезоруживать, разоружать, разоружить, забрать оружие у кого-тоTürkçesilahsızlandırmak, birinin silahını almakУкраїнськароззброювати, обеззброювати, роззброїти, забрати зброю у когосьΕλληνικάαφοπλίζω, παίρνω το όπλο από κάποιονTiếng Việttước vũ khí, lấy vũ khí của ai đóالعربيةنزع السلاح, أخذ السلاح من شخص ما
Conjugation
Perfect with: habenindicative · future-i
- first-person plural: wir werden entwaffnen
- first-person plural: wir werden entwaffnet sein
- first-person plural: wir werden entwaffnet werden
- first-person singular: ich werde entwaffnen
- first-person singular: ich werde entwaffnet sein
- first-person singular: ich werde entwaffnet werden
- second-person plural: ihr werdet entwaffnen
- second-person plural: ihr werdet entwaffnet sein
- second-person plural: ihr werdet entwaffnet werden
- second-person singular: du wirst entwaffnen
- second-person singular: du wirst entwaffnet sein
- second-person singular: du wirst entwaffnet werden
subjunctive-i · future-i
- first-person plural: wir werden entwaffnen
- first-person plural: wir werden entwaffnet sein
- first-person plural: wir werden entwaffnet werden
- first-person singular: ich werde entwaffnen
- first-person singular: ich werde entwaffnet sein
- first-person singular: ich werde entwaffnet werden
- second-person plural: ihr werdet entwaffnen
- second-person plural: ihr werdet entwaffnet sein
- second-person plural: ihr werdet entwaffnet werden
- second-person singular: du werdest entwaffnen
- second-person singular: du werdest entwaffnet sein
- second-person singular: du werdest entwaffnet werden
subjunctive-ii · future-i
- first-person plural: wir würden entwaffnen
- first-person plural: wir würden entwaffnet sein
- first-person plural: wir würden entwaffnet werden
- first-person singular: ich würde entwaffnen
- first-person singular: ich würde entwaffnet sein
- first-person singular: ich würde entwaffnet werden
- second-person plural: ihr würdet entwaffnen
- second-person plural: ihr würdet entwaffnet sein
- second-person plural: ihr würdet entwaffnet werden
- second-person singular: du würdest entwaffnen
- second-person singular: du würdest entwaffnet sein
- second-person singular: du würdest entwaffnet werden
indicative · future-ii
- first-person plural: wir werden entwaffnet gewesen sein
- first-person plural: wir werden entwaffnet haben
- first-person plural: wir werden entwaffnet worden sein
- first-person singular: ich werde entwaffnet gewesen sein
- first-person singular: ich werde entwaffnet haben
- first-person singular: ich werde entwaffnet worden sein
- second-person plural: ihr werdet entwaffnet gewesen sein
- second-person plural: ihr werdet entwaffnet haben
- second-person plural: ihr werdet entwaffnet worden sein
- second-person singular: du wirst entwaffnet gewesen sein
- second-person singular: du wirst entwaffnet haben
- second-person singular: du wirst entwaffnet worden sein
subjunctive-i · future-ii
- first-person plural: wir werden entwaffnet gewesen sein
- first-person plural: wir werden entwaffnet haben
- first-person plural: wir werden entwaffnet worden sein
- first-person singular: ich werde entwaffnet gewesen sein
- first-person singular: ich werde entwaffnet haben
- first-person singular: ich werde entwaffnet worden sein
- second-person plural: ihr werdet entwaffnet gewesen sein
- second-person plural: ihr werdet entwaffnet haben
- second-person plural: ihr werdet entwaffnet worden sein
- second-person singular: du werdest entwaffnet gewesen sein
- second-person singular: du werdest entwaffnet haben
- second-person singular: du werdest entwaffnet worden sein
subjunctive-ii · future-ii
- first-person plural: wir würden entwaffnet gewesen sein
- first-person plural: wir würden entwaffnet haben
- first-person plural: wir würden entwaffnet worden sein
- first-person singular: ich würde entwaffnet gewesen sein
- first-person singular: ich würde entwaffnet haben
- first-person singular: ich würde entwaffnet worden sein
- second-person plural: ihr würdet entwaffnet gewesen sein
- second-person plural: ihr würdet entwaffnet haben
- second-person plural: ihr würdet entwaffnet worden sein
- second-person singular: du würdest entwaffnet gewesen sein
- second-person singular: du würdest entwaffnet haben
- second-person singular: du würdest entwaffnet worden sein
indicative · past
- first-person plural: wir entwaffneten
- first-person plural: wir waren entwaffnet
- first-person plural: wir wurden entwaffnet
- first-person singular: ich entwaffnete
- first-person singular: ich war entwaffnet
- first-person singular: ich wurde entwaffnet
- second-person plural: ihr entwaffnetet
- second-person plural: ihr wart entwaffnet
- second-person plural: ihr wurdet entwaffnet
- second-person singular: du entwaffnetest
- second-person singular: du warst entwaffnet
- second-person singular: du wurdest entwaffnet
subjunctive-ii · past
- first-person plural: wir entwaffneten
- first-person plural: wir wären entwaffnet
- first-person plural: wir würden entwaffnet
- first-person singular: ich entwaffnete
- first-person singular: ich wäre entwaffnet
- first-person singular: ich würde entwaffnet
- second-person plural: ihr entwaffnetet
- second-person plural: ihr wäret entwaffnet
- second-person plural: ihr wärt entwaffnet
- second-person plural: ihr würdet entwaffnet
- second-person singular: du entwaffnetest
- second-person singular: du wärest entwaffnet
imperative · perfect
- haben Sie entwaffnet!
- seien Sie entwaffnet gewesen!
- seien Sie entwaffnet worden!
- second-person plural: habt entwaffnet!
- second-person plural: seid entwaffnet gewesen!
- second-person plural: seid entwaffnet worden!
- second-person singular: habe entwaffnet!
- second-person singular: sei entwaffnet gewesen!
- second-person singular: sei entwaffnet worden!
indicative · perfect
- first-person plural: wir haben entwaffnet
- first-person plural: wir sind entwaffnet gewesen
- first-person plural: wir sind entwaffnet worden
- first-person singular: ich bin entwaffnet gewesen
- first-person singular: ich bin entwaffnet worden
- first-person singular: ich habe entwaffnet
- second-person plural: ihr habt entwaffnet
- second-person plural: ihr seid entwaffnet gewesen
- second-person plural: ihr seid entwaffnet worden
- second-person singular: du bist entwaffnet gewesen
- second-person singular: du bist entwaffnet worden
- second-person singular: du hast entwaffnet
subjunctive-i · perfect
- first-person plural: wir haben entwaffnet
- first-person plural: wir seien entwaffnet gewesen
- first-person plural: wir seien entwaffnet worden
- first-person singular: ich habe entwaffnet
- first-person singular: ich sei entwaffnet gewesen
- first-person singular: ich sei entwaffnet worden
- second-person plural: ihr habet entwaffnet
- second-person plural: ihr seiet entwaffnet gewesen
- second-person plural: ihr seiet entwaffnet worden
- second-person singular: du habest entwaffnet
- second-person singular: du seiest entwaffnet gewesen
- second-person singular: du seiest entwaffnet worden
indicative · pluperfect
- first-person plural: wir hatten entwaffnet
- first-person plural: wir waren entwaffnet gewesen
- first-person plural: wir waren entwaffnet worden
- first-person singular: ich hatte entwaffnet
- first-person singular: ich war entwaffnet gewesen
- first-person singular: ich war entwaffnet worden
- second-person plural: ihr hattet entwaffnet
- second-person plural: ihr wart entwaffnet gewesen
- second-person plural: ihr wart entwaffnet worden
- second-person singular: du hattest entwaffnet
- second-person singular: du warst entwaffnet gewesen
- second-person singular: du warst entwaffnet worden
subjunctive-ii · pluperfect
- first-person plural: wir hätten entwaffnet
- first-person plural: wir wären entwaffnet gewesen
- first-person plural: wir wären entwaffnet worden
- first-person singular: ich hätte entwaffnet
- first-person singular: ich wäre entwaffnet gewesen
- first-person singular: ich wäre entwaffnet worden
- second-person plural: ihr hättet entwaffnet
- second-person plural: ihr wäret entwaffnet gewesen
- second-person plural: ihr wäret entwaffnet worden
- second-person plural: ihr wärt entwaffnet gewesen
- second-person plural: ihr wärt entwaffnet worden
- second-person singular: du hättest entwaffnet
imperative · present
- entwaffnen Sie!
- seien Sie entwaffnet!
- werden Sie entwaffnet!
- second-person plural: entwaffnet!
- second-person plural: seid entwaffnet!
- second-person plural: werdet entwaffnet!
- second-person singular: entwaffne!
- second-person singular: sei entwaffnet!
- second-person singular: werde entwaffnet!
indicative · present
- first-person plural: wir entwaffnen
- first-person plural: wir sind entwaffnet
- first-person plural: wir werden entwaffnet
- first-person singular: ich bin entwaffnet
- first-person singular: ich entwaffne
- first-person singular: ich werde entwaffnet
- second-person plural: ihr entwaffnet
- second-person plural: ihr seid entwaffnet
- second-person plural: ihr werdet entwaffnet
- second-person singular: du bist entwaffnet
- second-person singular: du entwaffnest
- second-person singular: du wirst entwaffnet
subjunctive-i · present
- first-person plural: wir entwaffnen
- first-person plural: wir seien entwaffnet
- first-person plural: wir werden entwaffnet
- first-person singular: ich entwaffne
- first-person singular: ich sei entwaffnet
- first-person singular: ich werde entwaffnet
- second-person plural: ihr entwaffnet
- second-person plural: ihr seiet entwaffnet
- second-person plural: ihr werdet entwaffnet
- second-person singular: du entwaffnest
- second-person singular: du seiest entwaffnet
- second-person singular: du seist entwaffnet
Verb governance
- dativejemandem die Waffe wegnehmen