Meanings
- 1.
in Ausnahmezuständen erklärter Rechtszustand, in dem die Gerichtsbarkeit von Standgerichten ausgeübt wird
- “Im Standrecht wurden zahlreiche Todesurteile gefällt.”
- “Das Verfahren im Standrecht wird von dem ältesten der drei Richter aus dem Civilstande geleitet.”
- “„Da kam die nächste Nachricht: Dollfuß hatte das Standrecht über Wien verhängt.“”
Englishmartial law, state of emergencyEspañolestado de excepción, ley marcialFrançaisétat d'urgence, loi martialeItalianolegge marziale, stato di emergenzaPortuguêslei marcial, estado de emergênciaРусскийвоенное положение, чрезвычайное положениеTürkçesıkıyönetim, olağanüstü halУкраїнськавійськовий стан, надзвичайний станΕλληνικάστρατιωτικός νόμος, κατάσταση έκτακτης ανάγκηςTiếng Việtthi hành luật quân sự, tình trạng khẩn cấpالعربيةحالة الطوارئ, القانون العسكري - 2.
ein kleineres Kriegsgericht
- “Auch sind diese 3 Tage erst von der Zeit an zu rechnen, wo der oder die Beschuldigten vor das Standrecht gestellt worden sind.”
archaicEnglishfield courtEspañoltribunal de guerraFrançaiscour martiale, tribunal militaireItalianotribunale militarePortuguêstribunal de guerraРусскийвоенный судTürkçeaskeri mahkemeУкраїнськавійськовий судΕλληνικάστρατιωτικό δικαστήριοTiếng Việttòa án quân sựالعربيةالمحكمة العسكرية
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | das Standrecht | — |
| accusative | das Standrecht | — |
| dative | dem Standrecht | — |
| genitive | des Standrechts | — |