Meanings
- 1.
Kind, dessen Eltern geschieden sind
- “„Wie aus einer Untersuchung mit 3.500 amerikanischen Grundschulkindern hervorgeht, sind Scheidungskinder schlechter in Mathematik.“”
- “„Lena ist ein Scheidungskind;…“”
Englishchild of divorced parents, divorce childEspañolhijo de padres divorciados, niño de divorcioFrançaisenfant de divorcés, enfant de parents divorcés, enfant de divorceItalianofiglio di genitori divorziati, bambino di genitori separatiPortuguêsfilho de pais divorciados, criança de divórcioРусскийребёнок разведённых родителей, ребёнок от разводаTürkçeboşanmış ebeveynlerin çocuğu, boşanma çocuğuУкраїнськадитина з розлучених батьків, дитина розлученняΕλληνικάπαιδί διαζευγμένων γονέων, παιδί διαζυγίουTiếng Việtđứa trẻ có cha mẹ ly hôn, trẻ em ly hônالعربيةطفل من أبوين مطلقين, طفل الطلاق
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | das Scheidungskind | die Scheidungskinder |
| accusative | das Scheidungskind | die Scheidungskinder |
| dative | dem Scheidungskind | den Scheidungskindern |
| genitive | des Scheidungskindes | der Scheidungskinder |
Compound parts
- ScheidungNOUNmodifier— divorce, dissolution of marriage, separation, settlement, refining, distinction
- KindNOUNhead— child, kid, kiddo, offspring