Meanings
- 1.
starke seelische Erschütterung, die aus einem Ereignis in jungen Lebensjahren resultiert
- “Dass sie beim Unfalltod des Opas Zeugin war, stellte sich Jahre später als wahres Kindheitstrauma heraus.”
Englishchildhood trauma, early life traumaEspañoltrauma infantil, trauma de la infanciaFrançaistraumatisme de l'enfance, trauma infantileItalianotrauma infantile, trauma dell'infanziaPortuguêstrauma de infância, trauma infantilРусскийдетская травма, травма детстваTürkçeçocukluk travması, erken dönem travmasıУкраїнськадитяча травма, травма дитинстваΕλληνικάτραύμα παιδικής ηλικίας, παιδικό τραύμαTiếng Việtchấn thương thời thơ ấu, chấn thương trẻ emالعربيةصدمة الطفولة, صدمة في مرحلة الطفولة
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | das Kindheitstrauma | die Kindheitstraumata |
| accusative | das Kindheitstrauma | die Kindheitstraumata |
| dative | dem Kindheitstrauma | den Kindheitstraumata |
| genitive | des Kindheitstraumas | der Kindheitstraumata |
Compound parts
- KindheitNOUNmodifier— childhood
- TraumaNOUNhead— trauma, psychological trauma, injury