Meanings
- 1.
Ruf, der Freude über etwas ausdrückt
- “„Unentwegt wird sie von Applaus unterbrochen, es gibt Jubelrufe.“”
- “„Wo immer sich Napoleon zeigte, empfingen ihn die Soldaten mit Jubelrufen.“”
- “„Das war ein neuer Regieeinfall; die liebe Mama stieß bei diesem Anblick in ihrer Freude einen Jubelruf aus, und die Zuckerbäckerin glänzte vor Stolz, daß sie vier volle Stunden lang den Platz der Contessa eingenommen hatte.“”
Englishcheer, shout of joyEspañolgrito de júbilo, clamor de alegríaFrançaiscri de joie, appel de joieItalianogrido di gioia, esclamazione di gioiaPortuguêsgrito de alegria, clamor de júbiloРусскийкрик радости, возглас радостиTürkçesevinç çığlığı, neşe haykırışıУкраїнськакрик радості, заклик радостіΕλληνικάκραυγή χαράς, φωνή ευτυχίαςTiếng Việttiếng hô vui mừng, tiếng kêu vui sướngالعربيةصراخ الفرح, نداء الفرح
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | der Jubelruf | die Jubelrufe |
| accusative | den Jubelruf | die Jubelrufe |
| dative | dem Jubelruf | den Jubelrufen |
| genitive | des Jubelrufes | der Jubelrufe |
Compound parts
- JubelNOUNmodifier— jubilation, cheer
- RufNOUNhead— call, summons, shout, fame, repute, reputation, standig, invitation