Meanings
- 1.
zusammengebundene blattlose Birkenzweige; auch als Züchtigungsinstrument bekannt
- “„In früheren Zeiten wurden Schüler mit der Birkenrute gezüchtigt (schon im alten Rom!).“”
- “Der Schullehrer unterrichtete ohne Haselstock und Birkenrute.”
- “Die Frau bindet im Wald Birkenruten.”
Englishbirch rod, birch switchEspañolramo, vara de abedul, palo de abedulFrançaisbâton de bouleau, branche de bouleauItalianobacchetta di betulla, ramo di betullaPortuguêsvara de bétula, ramos de bétulaРусскийберезовая палка, березовая веткаTürkçehuş dalı, huş çubuğuУкраїнськаберезова палиця, гілка березиΕλληνικάράβδος σημύδας, κλαδί σημύδαςTiếng Việtgậy bạch dương, cành bạch dươngالعربيةعصا البتولا, غصن البتولا
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | die Birkenrute | die Birkenruten |
| accusative | die Birkenrute | die Birkenruten |
| dative | der Birkenrute | den Birkenruten |
| genitive | der Birkenrute | der Birkenruten |
Compound parts
- BirkeNOUNmodifier— birch, birchwood, birch wood
- RuteNOUNhead— rod, whip, perch, pole, tail, beater, drumstick