Meanings
- 1.
Befehl, einen bestimmten Bereich zu verlassen
- “„Er wußte bereits, daß ich einen Ausweisungsbefehl erhalten, und was ich dem Statthalter geantwortet hatte; als er hörte, daß ich auf meinem Entschluß beharrte, mich zu widersetzen, wagte er nicht, meine Standhaftigkeit zu verurteilen.“”
Englishexpulsion order, deportation orderEspañolorden de expulsión, orden de deportaciónFrançaisordre d'expulsion, ordre de déportationItalianoordine di espulsione, ordine di deportazionePortuguêsordem de expulsão, ordem de deportaçãoРусскийприказ о депортации, приказ о выселенииTürkçesınır dışı kararı, göçmenlik kararıУкраїнськанаказ про депортацію, наказ про виселенняΕλληνικάδιαταγή απέλασης, διαταγή εκδίωξηςTiếng Việtlệnh trục xuất, lệnh tẩy chayالعربيةأمر الطرد, أمر الترحيل- Oberbegriffe
- Befehl
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | der Ausweisungsbefehl | die Ausweisungsbefehle |
| Genitive | des Ausweisungsbefehls | der Ausweisungsbefehle |
| Dative | dem Ausweisungsbefehle | den Ausweisungsbefehlen |
| Accusative | den Ausweisungsbefehl | die Ausweisungsbefehle |
Compound parts
- AusweisungNOUNmodifier— deportation, expulsion, designation, classification
- BefehlNOUNhead— order, warrant, command