Meanings
- 1.
jemandem einen Fluch auferlegen
- “Ich verfluche dich!”
- “„Vor vielen Jahrhunderten schwur sich hier ein Prinz mit einer Prinzessin ewige Treue und gaben sich dabei einander die Macht, Denjenigen verfluchen zu können, der von ihnen die Treue bräche.“”
- “Verflucht sei der Tag, an dem ich dich zum ersten Mal traf!”
transitiveEnglishto curse, to hexEspañolmaldecir, maldecir a alguien, imponer una maldición a alguienFrançaismaudire, maudire quelqu'un, imposer une malédiction à quelqu'unItalianomaledire, maledire qualcuno, lanciare una maledizione su qualcunoPortuguêsamaldiçoar alguém, impor uma maldição a alguémРусскийпроклясть кого-то, наслать проклятие на кого-тоTürkçebirine lanet okumak, birine lanet etmekУкраїнськапроклясти когось, накласти прокляття на когосьΕλληνικάκαταριέμαι κάποιον, επιβάλλω κατάρα σε κάποιονTiếng Việtnguyền rủa ai đó, đặt một lời nguyền lên ai đóالعربيةيلعن شخصًا, يضع لعنة على شخص - 2.
jemanden oder etwas verdammen, voller Wut ablehnen
- “Verflucht sei der Tag, an dem ich dich zum ersten Mal traf!”
- “Wütend verfluchte Marianne ihre Träume und Wünsche.”
- “„Wenn ich den Haushalt machte, verfluchte ich mich. Gab es nichts Besseres zu tun?“”
transitiveEnglishto curse, to damnEspañolcondenar a alguien o algoFrançaisdamner quelqu'un ou quelque choseItalianocondannare qualcuno o qualcosaPortuguêscondenar alguém ou algoРусскийосуждать кого-то или что-тоTürkçebirini veya bir şeyi lanetlemekУкраїнськапроклинати когось або щосьΕλληνικάκαταδικάζω κάποιον ή κάτιTiếng Việtđáng ghét ai đó hoặc cái gì đóالعربيةيلعن شخصًا أو شيئًا
Conjugation
Perfect with: habenindicative · future-i
- first-person plural: wir werden verfluchen
- first-person plural: wir werden verflucht sein
- first-person plural: wir werden verflucht werden
- first-person singular: ich werde verfluchen
- first-person singular: ich werde verflucht sein
- first-person singular: ich werde verflucht werden
- second-person plural: ihr werdet verfluchen
- second-person plural: ihr werdet verflucht sein
- second-person plural: ihr werdet verflucht werden
- second-person singular: du wirst verfluchen
- second-person singular: du wirst verflucht sein
- second-person singular: du wirst verflucht werden
subjunctive-i · future-i
- first-person plural: wir werden verfluchen
- first-person plural: wir werden verflucht sein
- first-person plural: wir werden verflucht werden
- first-person singular: ich werde verfluchen
- first-person singular: ich werde verflucht sein
- first-person singular: ich werde verflucht werden
- second-person plural: ihr werdet verfluchen
- second-person plural: ihr werdet verflucht sein
- second-person plural: ihr werdet verflucht werden
- second-person singular: du werdest verfluchen
- second-person singular: du werdest verflucht sein
- second-person singular: du werdest verflucht werden
subjunctive-ii · future-i
- first-person plural: wir würden verfluchen
- first-person plural: wir würden verflucht sein
- first-person plural: wir würden verflucht werden
- first-person singular: ich würde verfluchen
- first-person singular: ich würde verflucht sein
- first-person singular: ich würde verflucht werden
- second-person plural: ihr würdet verfluchen
- second-person plural: ihr würdet verflucht sein
- second-person plural: ihr würdet verflucht werden
- second-person singular: du würdest verfluchen
- second-person singular: du würdest verflucht sein
- second-person singular: du würdest verflucht werden
indicative · future-ii
- first-person plural: wir werden verflucht gewesen sein
- first-person plural: wir werden verflucht haben
- first-person plural: wir werden verflucht worden sein
- first-person singular: ich werde verflucht gewesen sein
- first-person singular: ich werde verflucht haben
- first-person singular: ich werde verflucht worden sein
- second-person plural: ihr werdet verflucht gewesen sein
- second-person plural: ihr werdet verflucht haben
- second-person plural: ihr werdet verflucht worden sein
- second-person singular: du wirst verflucht gewesen sein
- second-person singular: du wirst verflucht haben
- second-person singular: du wirst verflucht worden sein
subjunctive-i · future-ii
- first-person plural: wir werden verflucht gewesen sein
- first-person plural: wir werden verflucht haben
- first-person plural: wir werden verflucht worden sein
- first-person singular: ich werde verflucht gewesen sein
- first-person singular: ich werde verflucht haben
- first-person singular: ich werde verflucht worden sein
- second-person plural: ihr werdet verflucht gewesen sein
- second-person plural: ihr werdet verflucht haben
- second-person plural: ihr werdet verflucht worden sein
- second-person singular: du werdest verflucht gewesen sein
- second-person singular: du werdest verflucht haben
- second-person singular: du werdest verflucht worden sein
subjunctive-ii · future-ii
- first-person plural: wir würden verflucht gewesen sein
- first-person plural: wir würden verflucht haben
- first-person plural: wir würden verflucht worden sein
- first-person singular: ich würde verflucht gewesen sein
- first-person singular: ich würde verflucht haben
- first-person singular: ich würde verflucht worden sein
- second-person plural: ihr würdet verflucht gewesen sein
- second-person plural: ihr würdet verflucht haben
- second-person plural: ihr würdet verflucht worden sein
- second-person singular: du würdest verflucht gewesen sein
- second-person singular: du würdest verflucht haben
- second-person singular: du würdest verflucht worden sein
indicative · past
- first-person plural: wir verfluchten
- first-person plural: wir waren verflucht
- first-person plural: wir wurden verflucht
- first-person singular: ich verfluchte
- first-person singular: ich war verflucht
- first-person singular: ich wurde verflucht
- second-person plural: ihr verfluchtet
- second-person plural: ihr wart verflucht
- second-person plural: ihr wurdet verflucht
- second-person singular: du verfluchtest
- second-person singular: du warst verflucht
- second-person singular: du wurdest verflucht
subjunctive-ii · past
- first-person plural: wir verfluchten
- first-person plural: wir wären verflucht
- first-person plural: wir würden verflucht
- first-person singular: ich verfluchte
- first-person singular: ich wäre verflucht
- first-person singular: ich würde verflucht
- second-person plural: ihr verfluchtet
- second-person plural: ihr wäret verflucht
- second-person plural: ihr wärt verflucht
- second-person plural: ihr würdet verflucht
- second-person singular: du verfluchtest
- second-person singular: du wärest verflucht
imperative · perfect
- haben Sie verflucht!
- seien Sie verflucht gewesen!
- seien Sie verflucht worden!
- second-person plural: habt verflucht!
- second-person plural: seid verflucht gewesen!
- second-person plural: seid verflucht worden!
- second-person singular: habe verflucht!
- second-person singular: sei verflucht gewesen!
- second-person singular: sei verflucht worden!
indicative · perfect
- first-person plural: wir haben verflucht
- first-person plural: wir sind verflucht gewesen
- first-person plural: wir sind verflucht worden
- first-person singular: ich bin verflucht gewesen
- first-person singular: ich bin verflucht worden
- first-person singular: ich habe verflucht
- second-person plural: ihr habt verflucht
- second-person plural: ihr seid verflucht gewesen
- second-person plural: ihr seid verflucht worden
- second-person singular: du bist verflucht gewesen
- second-person singular: du bist verflucht worden
- second-person singular: du hast verflucht
subjunctive-i · perfect
- first-person plural: wir haben verflucht
- first-person plural: wir seien verflucht gewesen
- first-person plural: wir seien verflucht worden
- first-person singular: ich habe verflucht
- first-person singular: ich sei verflucht gewesen
- first-person singular: ich sei verflucht worden
- second-person plural: ihr habet verflucht
- second-person plural: ihr seiet verflucht gewesen
- second-person plural: ihr seiet verflucht worden
- second-person singular: du habest verflucht
- second-person singular: du seiest verflucht gewesen
- second-person singular: du seiest verflucht worden
indicative · pluperfect
- first-person plural: wir hatten verflucht
- first-person plural: wir waren verflucht gewesen
- first-person plural: wir waren verflucht worden
- first-person singular: ich hatte verflucht
- first-person singular: ich war verflucht gewesen
- first-person singular: ich war verflucht worden
- second-person plural: ihr hattet verflucht
- second-person plural: ihr wart verflucht gewesen
- second-person plural: ihr wart verflucht worden
- second-person singular: du hattest verflucht
- second-person singular: du warst verflucht gewesen
- second-person singular: du warst verflucht worden
subjunctive-ii · pluperfect
- first-person plural: wir hätten verflucht
- first-person plural: wir wären verflucht gewesen
- first-person plural: wir wären verflucht worden
- first-person singular: ich hätte verflucht
- first-person singular: ich wäre verflucht gewesen
- first-person singular: ich wäre verflucht worden
- second-person plural: ihr hättet verflucht
- second-person plural: ihr wäret verflucht gewesen
- second-person plural: ihr wäret verflucht worden
- second-person plural: ihr wärt verflucht gewesen
- second-person plural: ihr wärt verflucht worden
- second-person singular: du hättest verflucht
imperative · present
- seien Sie verflucht!
- verfluchen Sie!
- werden Sie verflucht!
- second-person plural: seid verflucht!
- second-person plural: verflucht!
- second-person plural: werdet verflucht!
- second-person singular: sei verflucht!
- second-person singular: verfluch!
- second-person singular: verfluche!
- second-person singular: werde verflucht!
indicative · present
- first-person plural: wir sind verflucht
- first-person plural: wir verfluchen
- first-person plural: wir werden verflucht
- first-person singular: ich bin verflucht
- first-person singular: ich verfluche
- first-person singular: ich werde verflucht
- second-person plural: ihr seid verflucht
- second-person plural: ihr verflucht
- second-person plural: ihr werdet verflucht
- second-person singular: du bist verflucht
- second-person singular: du verfluchst
- second-person singular: du wirst verflucht
subjunctive-i · present
- first-person plural: wir seien verflucht
- first-person plural: wir verfluchen
- first-person plural: wir werden verflucht
- first-person singular: ich sei verflucht
- first-person singular: ich verfluche
- first-person singular: ich werde verflucht
- second-person plural: ihr seiet verflucht
- second-person plural: ihr verfluchet
- second-person plural: ihr werdet verflucht
- second-person singular: du seiest verflucht
- second-person singular: du seist verflucht
- second-person singular: du verfluchest
Verb governance
- accusativejemanden verfluchen