Meanings
- 1.
heimlich und leise, meist abfällig, etwas über einen anderen sagen
- “Als die Frau vorüberging, drehten sich die anderen Zuschauer um und begannen zu tuscheln.”
- “„Es wurde getratscht und getuschelt, und manches fand sich dann in Zeitungen und Büchern wieder.“”
- “„Der tuschelt nebenan mit Eva.“”
- “„Harriet, die inzwischen mit Claire getuschelt hatte, ohne daß ihr ein einziges Wort von Nikolai entgangen wäre, klopfte mit dem tropfenden Suppenlöffel an ihr Glas.“”
- “„Ein anderer tuschelte, was sie für ein Eisblock sei.“”
Englishto whisper, to murmurEspañolsusurrar, cuchichear, hablar en susurrosFrançaischuchoter, murmurerItalianosussurrare, parlare sottovocePortuguêssussurrar, falar em voz baixaРусскийшептаться, шушукаться, шептать, перешептыватьсяTürkçefısıldamak, fısıldayarak konuşmakУкраїнськашептати, говорити пошепкиΕλληνικάψιθυρίζω, μιλώ χαμηλόφωναTiếng Việtthì thầm, nói nhỏالعربيةيهمس, يتحدث همسًا
Conjugation
Perfect with: haben
| ich | tuschel |
| ich | tuschele |
| ich | tuschle |
| du | tuschelst |
| er/sie/es | tuschelt |
| wir | tuscheln |
| ihr | tuschelt |
| sie | tuscheln |
Plusquamperfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | hatte getuschelt |
| du | hattest getuschelt |
| er/sie/es | hatte getuschelt |
| wir | hatten getuschelt |
| ihr | hattet getuschelt |
| sie | hatten getuschelt |
Plusquamperfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | war getuschelt worden |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | hätte getuschelt |
| du | hättest getuschelt |
| er/sie/es | hätte getuschelt |
| wir | hätten getuschelt |
| ihr | hättet getuschelt |
| sie | hätten getuschelt |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | wäre getuschelt worden |
Präteritum · Indikativ · Aktiv
| ich | tuschelte |
| du | tuscheltest |
| er/sie/es | tuschelte |
| wir | tuschelten |
| ihr | tuscheltet |
| sie | tuschelten |
Präteritum · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wurde getuschelt |
Präteritum · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | tuschelte |
| du | tuscheltest |
| er/sie/es | tuschelte |
| wir | tuschelten |
| ihr | tuscheltet |
| sie | tuschelten |
Präteritum · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | würde getuschelt |
Perfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | habe getuschelt |
| du | hast getuschelt |
| er/sie/es | hat getuschelt |
| wir | haben getuschelt |
| ihr | habt getuschelt |
| sie | haben getuschelt |
Perfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | ist getuschelt worden |
Perfekt · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | habe getuschelt |
| du | habest getuschelt |
| er/sie/es | habe getuschelt |
| wir | haben getuschelt |
| ihr | habet getuschelt |
| sie | haben getuschelt |
Perfekt · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | sei getuschelt worden |
Perfekt · Imperativ · Aktiv
| — | habe getuschelt!(uncommon) |
| — | habt getuschelt!(uncommon) |
| — | haben Sie getuschelt!(honorific) |
Präsens · Indikativ · Aktiv
| ich | tuschel |
| ich | tuschele |
| ich | tuschle |
| du | tuschelst |
| er/sie/es | tuschelt |
| wir | tuscheln |
| ihr | tuschelt |
| sie | tuscheln |
Präsens · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wird getuschelt |
Präsens · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | tuschele |
| ich | tuschle |
| du | tuschelst |
| du | tuschlest |
| er/sie/es | tuschele |
| er/sie/es | tuschle |
| wir | tuscheln |
| ihr | tuschelt |
| ihr | tuschlet |
| sie | tuscheln |
Präsens · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | werde getuschelt |
Präsens · Imperativ · Aktiv
| — | tuschel! |
| — | tuschele! |
| — | tuschle! |
| — | tuschelt! |
| — | tuscheln Sie!(honorific) |
Futur I · Indikativ · Aktiv
| ich | werde tuscheln |
| du | wirst tuscheln |
| er/sie/es | wird tuscheln |
| wir | werden tuscheln |
| ihr | werdet tuscheln |
| sie | werden tuscheln |
Futur I · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wird getuschelt werden |
Futur I · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde tuscheln |
| du | werdest tuscheln |
| er/sie/es | werde tuscheln |
| wir | werden tuscheln |
| ihr | werdet tuscheln |
| sie | werden tuscheln |
Futur I · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | werde getuschelt werden |
Futur I · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde tuscheln |
| du | würdest tuscheln |
| er/sie/es | würde tuscheln |
| wir | würden tuscheln |
| ihr | würdet tuscheln |
| sie | würden tuscheln |
Futur I · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | würde getuschelt werden |
Futur II · Indikativ · Aktiv
| ich | werde getuschelt haben |
| du | wirst getuschelt haben |
| er/sie/es | wird getuschelt haben |
| wir | werden getuschelt haben |
| ihr | werdet getuschelt haben |
| sie | werden getuschelt haben |
Futur II · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wird getuschelt worden sein |
Futur II · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde getuschelt haben |
| du | werdest getuschelt haben |
| er/sie/es | werde getuschelt haben |
| wir | werden getuschelt haben |
| ihr | werdet getuschelt haben |
| sie | werden getuschelt haben |
Futur II · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | werde getuschelt worden sein |
Futur II · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde getuschelt haben |
| du | würdest getuschelt haben |
| er/sie/es | würde getuschelt haben |
| wir | würden getuschelt haben |
| ihr | würdet getuschelt haben |
| sie | würden getuschelt haben |
Futur II · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | würde getuschelt worden sein |
Plusquamperfekt
Präteritum
Perfekt
Präsens
Futur I
Futur II