Meanings
- 1.
nichts tun
- “Der Frank pimmelt auf der Hängematte rum.”
- “„Hier schlug Tom vor, dass man gefälligst nicht ‚rumpimmeln‘ soll, sondern ‚Reaktion zeigen‘ muss. Obwohl er dies mit sehr flapsigen Worten ausdrückte, schwingt doch ein guter Kern in dieser Aussage mit.“”
Englishto do nothing, to waste timeEspañolno hacer nada, estar ociosoFrançaisne rien faire, traînerItalianonon fare niente, oziarePortuguêsnão fazer nada, ficar à toaРусскийничего не делать, бездельничатьTürkçehiçbir şey yapmamak, oyalanmakУкраїнськанічого не робити, байдикуватиΕλληνικάδεν κάνω τίποτα, χαζεύωTiếng Việtkhông làm gì, ngồi khôngالعربيةعدم القيام بشيء, التسكع - 2.
an etwas (recht erfolglos) zugange sein
- “Heinz pimmelt schon den ganzen Tag an dem Motor rum.”
Englishto do nothingEspañoltrastear, meterse en algo sin éxitoFrançaisbricoler, s'occuper de quelque chose sans succèsItalianodare da fare, pastrocchiarePortuguêsmexer em algo, tentar algo sem sucessoРусскийвозиться с чем-то, пытаться что-то сделать безуспешноTürkçebir şeyle uğraşmak, başarısız bir şekilde bir şeyle meşgul olmakУкраїнськаплутати, мучитися з чимосьΕλληνικάασχολούμαι με κάτι, προσπαθώ να κάνω κάτι χωρίς επιτυχίαTiếng Việtlàm gì đó không hiệu quả, vọc vạchالعربيةالعبث بشيء, محاولة القيام بشيء دون جدوى
Conjugation
Perfect with: habenindicative · future-i
- first-person plural: wir werden rumpimmeln
- first-person singular: ich werde rumpimmeln
- second-person plural: ihr werdet rumpimmeln
- second-person singular: du wirst rumpimmeln
- third-person plural: sie werden rumpimmeln
- third-person singular: er/sie/es wird rumpimmeln
- third-person singular: es wird rumgepimmelt werden
subjunctive-i · future-i
- first-person plural: wir werden rumpimmeln
- first-person singular: ich werde rumpimmeln
- second-person plural: ihr werdet rumpimmeln
- second-person singular: du werdest rumpimmeln
- third-person plural: sie werden rumpimmeln
- third-person singular: er/sie/es werde rumpimmeln
- third-person singular: es werde rumgepimmelt werden
subjunctive-ii · future-i
- first-person plural: wir würden rumpimmeln
- first-person singular: ich würde rumpimmeln
- second-person plural: ihr würdet rumpimmeln
- second-person singular: du würdest rumpimmeln
- third-person plural: sie würden rumpimmeln
- third-person singular: er/sie/es würde rumpimmeln
- third-person singular: es würde rumgepimmelt werden
indicative · future-ii
- first-person plural: wir werden rumgepimmelt haben
- first-person singular: ich werde rumgepimmelt haben
- second-person plural: ihr werdet rumgepimmelt haben
- second-person singular: du wirst rumgepimmelt haben
- third-person plural: sie werden rumgepimmelt haben
- third-person singular: er/sie/es wird rumgepimmelt haben
- third-person singular: es wird rumgepimmelt worden sein
subjunctive-i · future-ii
- first-person plural: wir werden rumgepimmelt haben
- first-person singular: ich werde rumgepimmelt haben
- second-person plural: ihr werdet rumgepimmelt haben
- second-person singular: du werdest rumgepimmelt haben
- third-person plural: sie werden rumgepimmelt haben
- third-person singular: er/sie/es werde rumgepimmelt haben
- third-person singular: es werde rumgepimmelt worden sein
subjunctive-ii · future-ii
- first-person plural: wir würden rumgepimmelt haben
- first-person singular: ich würde rumgepimmelt haben
- second-person plural: ihr würdet rumgepimmelt haben
- second-person singular: du würdest rumgepimmelt haben
- third-person plural: sie würden rumgepimmelt haben
- third-person singular: er/sie/es würde rumgepimmelt haben
- third-person singular: es würde rumgepimmelt worden sein
indicative · past
- first-person plural: wir pimmelten rum
- first-person plural: wir rumpimmelten
- first-person singular: ich pimmelte rum
- first-person singular: ich rumpimmelte
- second-person plural: ihr pimmeltet rum
- second-person plural: ihr rumpimmeltet
- second-person singular: du pimmeltest rum
- second-person singular: du rumpimmeltest
- third-person plural: sie pimmelten rum
- third-person plural: sie rumpimmelten
- third-person singular: er/sie/es pimmelte rum
- third-person singular: er/sie/es rumpimmelte
subjunctive-ii · past
- first-person plural: wir pimmelten rum
- first-person plural: wir rumpimmelten
- first-person singular: ich pimmelte rum
- first-person singular: ich rumpimmelte
- second-person plural: ihr pimmeltet rum
- second-person plural: ihr rumpimmeltet
- second-person singular: du pimmeltest rum
- second-person singular: du rumpimmeltest
- third-person plural: sie pimmelten rum
- third-person plural: sie rumpimmelten
- third-person singular: er/sie/es pimmelte rum
- third-person singular: er/sie/es rumpimmelte
imperative · perfect
- haben Sie rumgepimmelt!
- second-person plural: habt rumgepimmelt!
- second-person singular: habe rumgepimmelt!
indicative · perfect
- first-person plural: wir haben rumgepimmelt
- first-person singular: ich habe rumgepimmelt
- second-person plural: ihr habt rumgepimmelt
- second-person singular: du hast rumgepimmelt
- third-person plural: sie haben rumgepimmelt
- third-person singular: er/sie/es hat rumgepimmelt
- third-person singular: es ist rumgepimmelt worden
subjunctive-i · perfect
- first-person plural: wir haben rumgepimmelt
- first-person singular: ich habe rumgepimmelt
- second-person plural: ihr habet rumgepimmelt
- second-person singular: du habest rumgepimmelt
- third-person plural: sie haben rumgepimmelt
- third-person singular: er/sie/es habe rumgepimmelt
- third-person singular: es sei rumgepimmelt worden
indicative · pluperfect
- first-person plural: wir hatten rumgepimmelt
- first-person singular: ich hatte rumgepimmelt
- second-person plural: ihr hattet rumgepimmelt
- second-person singular: du hattest rumgepimmelt
- third-person plural: sie hatten rumgepimmelt
- third-person singular: er/sie/es hatte rumgepimmelt
- third-person singular: es war rumgepimmelt worden
subjunctive-ii · pluperfect
- first-person plural: wir hätten rumgepimmelt
- first-person singular: ich hätte rumgepimmelt
- second-person plural: ihr hättet rumgepimmelt
- second-person singular: du hättest rumgepimmelt
- third-person plural: sie hätten rumgepimmelt
- third-person singular: er/sie/es hätte rumgepimmelt
- third-person singular: es wäre rumgepimmelt worden
imperative · present
- pimmeln Sie rum!
- second-person plural: pimmelt rum!
- second-person singular: pimmele rum!
- second-person singular: pimmel rum!
- second-person singular: pimmle rum!
indicative · present
- first-person plural: wir pimmeln rum
- first-person plural: wir rumpimmeln
- first-person singular: ich pimmele rum
- first-person singular: ich pimmel rum
- first-person singular: ich pimmle rum
- first-person singular: ich rumpimmel
- first-person singular: ich rumpimmele
- first-person singular: ich rumpimmle
- second-person plural: ihr pimmelt rum
- second-person plural: ihr rumpimmelt
- second-person singular: du pimmelst rum
- second-person singular: du rumpimmelst
subjunctive-i · present
- first-person plural: wir pimmeln rum
- first-person plural: wir rumpimmeln
- first-person singular: ich pimmele rum
- first-person singular: ich pimmle rum
- first-person singular: ich rumpimmele
- first-person singular: ich rumpimmle
- second-person plural: ihr pimmelt rum
- second-person plural: ihr pimmlet rum
- second-person plural: ihr rumpimmelt
- second-person plural: ihr rumpimmlet
- second-person singular: du pimmelst rum
- second-person singular: du pimmlest rum