Meanings
- 1.
(eine andere Meinung, Haltung, Weltanschauung) auf keinen Fall gelten lassend
- “Die Jugendlichen zeigen sich intolerant gegenüber ihrem lernbehinderten Mitschüler.”
- “Er ist und bleibt ein intoleranter, sturer, alter Bock.”
Englishintolerant, bigotedEspañolintolerante, intransigenteFrançaisintolérant, intransigeantItalianointollerante, intransigentePortuguêsintolerante, intransigenteРусскийнетолерантный, интолерантныйTürkçetoleranssız, hoşgörüsüzУкраїнськанетолерантний, інтолерантнийΕλληνικάμη ανεκτικός, αδιάλλακτοςTiếng Việtkhông khoan dung, cứng nhắcالعربيةغير متسامح, متعصب- Antonyme
- tolerant
- 2.
bestimmte Stoffe nicht vertragend
- “Einen Stoff, gegen den man intolerant geworden ist, kann der Körper nicht mehr richtig verarbeiten.”
EnglishintolerantEspañolintoleranteFrançaisintolérantItalianointollerantePortuguêsintoleranteРусскийнетолерантныйTürkçetahammülsüzУкраїнськанетолерантнийΕλληνικάμη ανεκτικόςTiếng Việtkhông dung nạpالعربيةغير متسامح- Unterbegriffe
- glutenintolerantlaktoseintolerant
Adjective forms
| Positive | Comparative | Superlative |
|---|---|---|
| intolerant | intoleranter | am intolerantesten |
| Masculine | Feminine | Neuter | Plural | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | intoleranter | intolerante | intolerantes | intolerante |
| Genitive | intoleranten | intoleranter | intoleranten | intoleranter |
| Dative | intolerantem | intoleranter | intolerantem | intoleranten |
| Accusative | intoleranten | intolerante | intolerantes | intolerante |