beleumundet

adjective

Meanings

  1. 1.

    einen bestimmten Ruf habend; ein bestimmtes Ansehen genießend

    • „Marco Pezzaiuoli, bisher ein Assistent Rangnicks und durch seine Arbeit im DFB gut beleumundet, erhielt als Cheftrainer einen Vertrag über branchenunüblich lange dreieinhalb Jahre.“
    • „Im 20. Jahrhundert galt Neugier als allzu menschliche Eigenschaft. Sie war übel beleumundet. Man hat sie vermutlich zu eng definiert.“
    Englishreputed, having a reputation, reputable, well-regarded
    Españolreputable, de buena reputación
    Françaisréputé, bien considéré
    Italianorinomato, di buona reputazione
    Portuguêsreputado, de boa reputação
    Русскийрепутационный, известный
    Türkçesaygın, itibar sahibi
    Українськарепутаційний, відомий
    Ελληνικάέγκριτος, καλά θεωρούμενος
    Tiếng Việtcó uy tín, được kính trọng
    العربيةذو سمعة طيبة, محترم

Adjective forms

positive

beleumundeter