Meanings
- 1.
(eine Person, ein Tier) plötzlich erschrecken und damit aus dem Schlaf, aus einer Ruheposition reißen
- “„Der Geschäftsführer der Schutzgemeinschaft Ammersee Süd muss zusehen, wie sich immer mehr Freizeitsportler in das Schutzgebiet verirren und Zugvögel aufschrecken.“”
- “„Ein Laut drang aus dem Dunklen zu ihrem geöffneten Fenster empor und Hanna schreckte auf.“”
transitiveEnglishto startle, to frightenEspañolsobresaltar, despertar sobresaltadoFrançaissurprendre, réveiller en sursautItalianosussultare, svegliarsi di soprassaltoPortuguêssobressaltar, acordar assustadoРусскийвздрагивать, встряхнуть, разбудить испугомTürkçeürkütmek, ürkerek uyanmakУкраїнськазлякатися, прокинутися зляканимΕλληνικάξαφνιάζω, ξυπνώ τρομαγμένοςTiếng Việtgiật mình, thức dậy giật mìnhالعربيةيُفزِع, يستيقظ مفزوعًا - 2.
(jemandem) plötzlich etwas bewusst machen, was unangenehme Emotionen auslöst
- “„Die Einnahmen aus nachversteuerten Einkünften addieren sich seit Frühjahr 2010, als die erste Steuer-CD viele Menschen mit Schwarzgeldkonten aufschreckte, auf 4,3 Milliarden Euro […].“”
figurativetransitiveEnglishto startleEspañolhacer consciente, sacar a la luzFrançaisfaire prendre conscience, mettre en lumièreItalianofar prendere coscienza, portare alla lucePortuguêstornar ciente, trazer à tonaРусскийосознать, вывести на светTürkçefark ettirmek, gündeme getirmekУкраїнськазробити свідомим, вивести на поверхнюΕλληνικάκάνω κάποιον να συνειδητοποιήσει, φέρνω στο φωςTiếng Việtlàm cho ai đó nhận ra, đưa ra ánh sángالعربيةيجعل شخصًا واعيًا, يظهر للعيان
Conjugation
Perfect with: haben, seinindicative · future-i
- first-person plural: wir werden aufgeschreckt sein
- first-person plural: wir werden aufgeschreckt werden
- first-person plural: wir werden aufschrecken
- first-person singular: ich werde aufgeschreckt sein
- first-person singular: ich werde aufgeschreckt werden
- first-person singular: ich werde aufschrecken
- second-person plural: ihr werdet aufgeschreckt sein
- second-person plural: ihr werdet aufgeschreckt werden
- second-person plural: ihr werdet aufschrecken
- second-person singular: du wirst aufgeschreckt sein
- second-person singular: du wirst aufgeschreckt werden
- second-person singular: du wirst aufschrecken
subjunctive-i · future-i
- first-person plural: wir werden aufgeschreckt sein
- first-person plural: wir werden aufgeschreckt werden
- first-person plural: wir werden aufschrecken
- first-person singular: ich werde aufgeschreckt sein
- first-person singular: ich werde aufgeschreckt werden
- first-person singular: ich werde aufschrecken
- second-person plural: ihr werdet aufgeschreckt sein
- second-person plural: ihr werdet aufgeschreckt werden
- second-person plural: ihr werdet aufschrecken
- second-person singular: du werdest aufgeschreckt sein
- second-person singular: du werdest aufgeschreckt werden
- second-person singular: du werdest aufschrecken
subjunctive-ii · future-i
- first-person plural: wir würden aufgeschreckt sein
- first-person plural: wir würden aufgeschreckt werden
- first-person plural: wir würden aufschrecken
- first-person singular: ich würde aufgeschreckt sein
- first-person singular: ich würde aufgeschreckt werden
- first-person singular: ich würde aufschrecken
- second-person plural: ihr würdet aufgeschreckt sein
- second-person plural: ihr würdet aufgeschreckt werden
- second-person plural: ihr würdet aufschrecken
- second-person singular: du würdest aufgeschreckt sein
- second-person singular: du würdest aufgeschreckt werden
- second-person singular: du würdest aufschrecken
indicative · future-ii
- first-person plural: wir werden aufgeschreckt gewesen sein
- first-person plural: wir werden aufgeschreckt haben
- first-person plural: wir werden aufgeschreckt sein
- first-person plural: wir werden aufgeschreckt worden sein
- first-person singular: ich werde aufgeschreckt gewesen sein
- first-person singular: ich werde aufgeschreckt haben
- first-person singular: ich werde aufgeschreckt sein
- first-person singular: ich werde aufgeschreckt worden sein
- second-person plural: ihr werdet aufgeschreckt gewesen sein
- second-person plural: ihr werdet aufgeschreckt haben
- second-person plural: ihr werdet aufgeschreckt sein
- second-person plural: ihr werdet aufgeschreckt worden sein
subjunctive-i · future-ii
- first-person plural: wir werden aufgeschreckt gewesen sein
- first-person plural: wir werden aufgeschreckt haben
- first-person plural: wir werden aufgeschreckt sein
- first-person plural: wir werden aufgeschreckt worden sein
- first-person singular: ich werde aufgeschreckt gewesen sein
- first-person singular: ich werde aufgeschreckt haben
- first-person singular: ich werde aufgeschreckt sein
- first-person singular: ich werde aufgeschreckt worden sein
- second-person plural: ihr werdet aufgeschreckt gewesen sein
- second-person plural: ihr werdet aufgeschreckt haben
- second-person plural: ihr werdet aufgeschreckt sein
- second-person plural: ihr werdet aufgeschreckt worden sein
subjunctive-ii · future-ii
- first-person plural: wir würden aufgeschreckt gewesen sein
- first-person plural: wir würden aufgeschreckt haben
- first-person plural: wir würden aufgeschreckt sein
- first-person plural: wir würden aufgeschreckt worden sein
- first-person singular: ich würde aufgeschreckt gewesen sein
- first-person singular: ich würde aufgeschreckt haben
- first-person singular: ich würde aufgeschreckt sein
- first-person singular: ich würde aufgeschreckt worden sein
- second-person plural: ihr würdet aufgeschreckt gewesen sein
- second-person plural: ihr würdet aufgeschreckt haben
- second-person plural: ihr würdet aufgeschreckt sein
- second-person plural: ihr würdet aufgeschreckt worden sein
indicative · past
- first-person plural: wir aufschraken
- first-person plural: wir aufschreckten
- first-person plural: wir schraken auf
- first-person plural: wir schreckten auf
- first-person plural: wir waren aufgeschreckt
- first-person plural: wir wurden aufgeschreckt
- first-person singular: ich aufschrak
- first-person singular: ich aufschreckte
- first-person singular: ich schrak auf
- first-person singular: ich schreckte auf
- first-person singular: ich war aufgeschreckt
- first-person singular: ich wurde aufgeschreckt
subjunctive-ii · past
- first-person plural: wir aufschräken
- first-person plural: wir aufschreckten
- first-person plural: wir schräken auf
- first-person plural: wir schreckten auf
- first-person plural: wir wären aufgeschreckt
- first-person plural: wir würden aufgeschreckt
- first-person singular: ich aufschräke
- first-person singular: ich aufschreckte
- first-person singular: ich schräke auf
- first-person singular: ich schreckte auf
- first-person singular: ich wäre aufgeschreckt
- first-person singular: ich würde aufgeschreckt
imperative · perfect
- haben Sie aufgeschreckt!
- seien Sie aufgeschreckt!
- seien Sie aufgeschreckt gewesen!
- seien Sie aufgeschreckt worden!
- second-person plural: habt aufgeschreckt!
- second-person plural: seid aufgeschreckt!
- second-person plural: seid aufgeschreckt!
- second-person plural: seid aufgeschreckt gewesen!
- second-person plural: seid aufgeschreckt worden!
- second-person singular: habe aufgeschreckt!
- second-person singular: sei aufgeschreckt!
- second-person singular: sei aufgeschreckt!
indicative · perfect
- first-person plural: wir haben aufgeschreckt
- first-person plural: wir sind aufgeschreckt
- first-person plural: wir sind aufgeschreckt gewesen
- first-person plural: wir sind aufgeschreckt worden
- first-person singular: ich bin aufgeschreckt
- first-person singular: ich bin aufgeschreckt gewesen
- first-person singular: ich bin aufgeschreckt worden
- first-person singular: ich habe aufgeschreckt
- second-person plural: ihr habt aufgeschreckt
- second-person plural: ihr seid aufgeschreckt
- second-person plural: ihr seid aufgeschreckt gewesen
- second-person plural: ihr seid aufgeschreckt worden
subjunctive-i · perfect
- first-person plural: wir haben aufgeschreckt
- first-person plural: wir seien aufgeschreckt
- first-person plural: wir seien aufgeschreckt gewesen
- first-person plural: wir seien aufgeschreckt worden
- first-person singular: ich habe aufgeschreckt
- first-person singular: ich sei aufgeschreckt
- first-person singular: ich sei aufgeschreckt gewesen
- first-person singular: ich sei aufgeschreckt worden
- second-person plural: ihr habet aufgeschreckt
- second-person plural: ihr seiet aufgeschreckt
- second-person plural: ihr seiet aufgeschreckt gewesen
- second-person plural: ihr seiet aufgeschreckt worden
indicative · pluperfect
- first-person plural: wir hatten aufgeschreckt
- first-person plural: wir waren aufgeschreckt
- first-person plural: wir waren aufgeschreckt gewesen
- first-person plural: wir waren aufgeschreckt worden
- first-person singular: ich hatte aufgeschreckt
- first-person singular: ich war aufgeschreckt
- first-person singular: ich war aufgeschreckt gewesen
- first-person singular: ich war aufgeschreckt worden
- second-person plural: ihr hattet aufgeschreckt
- second-person plural: ihr wart aufgeschreckt
- second-person plural: ihr wart aufgeschreckt gewesen
- second-person plural: ihr wart aufgeschreckt worden
subjunctive-ii · pluperfect
- first-person plural: wir hätten aufgeschreckt
- first-person plural: wir wären aufgeschreckt
- first-person plural: wir wären aufgeschreckt gewesen
- first-person plural: wir wären aufgeschreckt worden
- first-person singular: ich hätte aufgeschreckt
- first-person singular: ich wäre aufgeschreckt
- first-person singular: ich wäre aufgeschreckt gewesen
- first-person singular: ich wäre aufgeschreckt worden
- second-person plural: ihr hättet aufgeschreckt
- second-person plural: ihr wäret aufgeschreckt
- second-person plural: ihr wäret aufgeschreckt gewesen
- second-person plural: ihr wäret aufgeschreckt worden
imperative · present
- schrecken Sie auf!
- seien Sie aufgeschreckt!
- werden Sie aufgeschreckt!
- second-person plural: schreckt auf!
- second-person plural: seid aufgeschreckt!
- second-person plural: werdet aufgeschreckt!
- second-person singular: schreck auf!
- second-person singular: schrecke auf!
- second-person singular: schrick auf!
- second-person singular: sei aufgeschreckt!
- second-person singular: werde aufgeschreckt!
indicative · present
- first-person plural: wir aufschrecken
- first-person plural: wir schrecken auf
- first-person plural: wir sind aufgeschreckt
- first-person plural: wir werden aufgeschreckt
- first-person singular: ich aufschrecke
- first-person singular: ich bin aufgeschreckt
- first-person singular: ich schrecke auf
- first-person singular: ich werde aufgeschreckt
- second-person plural: ihr aufschreckt
- second-person plural: ihr schreckt auf
- second-person plural: ihr seid aufgeschreckt
- second-person plural: ihr werdet aufgeschreckt
subjunctive-i · present
- first-person plural: wir aufschrecken
- first-person plural: wir schrecken auf
- first-person plural: wir seien aufgeschreckt
- first-person plural: wir werden aufgeschreckt
- first-person singular: ich aufschrecke
- first-person singular: ich schrecke auf
- first-person singular: ich sei aufgeschreckt
- first-person singular: ich werde aufgeschreckt
- second-person plural: ihr aufschrecket
- second-person plural: ihr schrecket auf
- second-person plural: ihr seiet aufgeschreckt
- second-person plural: ihr werdet aufgeschreckt
Verb governance
- accusativejemanden aufschrecken