Meanings
- 1.
mit einem bestimmten Sprachlaut beginnen
- “Wie viele Verben lauten im Deutschen mit ‚v‘ an?”
intransitiveEnglishto begin with a specific sound, to start with a particular phonemeEspañolcomenzar con un sonido específico, iniciar con un fonema particularFrançaiscommencer par un son spécifique, débuter avec un phonème particulierItalianoiniziare con un suono specifico, partire con un fonema particolarePortuguêscomeçar com um som específico, iniciar com um fonema particularРусскийначинать с определенного звука, стартовать с конкретного фонемыTürkçebelirli bir sesle başlamak, özgül bir fonemle başlamakУкраїнськапочати з певного звуку, розпочати з конкретного фонемиΕλληνικάξεκινώ με έναν συγκεκριμένο ήχο, αρχίζω με ένα συγκεκριμένο φωνήενTiếng Việtbắt đầu bằng một âm thanh cụ thể, khởi đầu với một âm vị đặc biệtالعربيةيبدأ بصوت معين, يبدأ بفونيم معين- Antonyme
- auslauten
Conjugation
Perfect with: haben
| er/sie/es | lautet an |
| sie | lauten an |
Plusquamperfekt · Indikativ · Aktiv
| er/sie/es | hatte angelautet |
| sie | hatten angelautet |
Plusquamperfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | war angelautet worden |
| sie | waren angelautet worden |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Aktiv
| er/sie/es | hätte angelautet |
| sie | hätten angelautet |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wäre angelautet worden |
| sie | wären angelautet worden |
Präteritum · Indikativ · Aktiv
| er/sie/es | lautete an |
| sie | lauteten an |
| er/sie/es | anlautete |
| sie | anlauteten |
Präteritum · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wurde angelautet |
| sie | wurden angelautet |
Präteritum · Konjunktiv II · Aktiv
| er/sie/es | lautete an |
| sie | lauteten an |
| er/sie/es | anlautete |
| sie | anlauteten |
Präteritum · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | würde angelautet |
| sie | würden angelautet |
Perfekt · Indikativ · Aktiv
| er/sie/es | hat angelautet |
| sie | haben angelautet |
Perfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | ist angelautet worden |
| sie | sind angelautet worden |
Perfekt · Konjunktiv I · Aktiv
| er/sie/es | habe angelautet |
| sie | haben angelautet |
Perfekt · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | sei angelautet worden |
| sie | seien angelautet worden |
Präsens · Indikativ · Aktiv
| er/sie/es | lautet an |
| sie | lauten an |
| er/sie/es | anlautet |
| sie | anlauten |
Präsens · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wird angelautet |
| sie | werden angelautet |
Präsens · Konjunktiv I · Aktiv
| er/sie/es | laute an |
| sie | lauten an |
| er/sie/es | anlaute |
| sie | anlauten |
Präsens · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | werde angelautet |
| sie | werden angelautet |
Futur I · Indikativ · Aktiv
| er/sie/es | wird anlauten |
| sie | werden anlauten |
Futur I · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wird angelautet werden |
| sie | werden angelautet werden |
Futur I · Konjunktiv I · Aktiv
| er/sie/es | werde anlauten |
| sie | werden anlauten |
Futur I · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | werde angelautet werden |
| sie | werden angelautet werden |
Futur I · Konjunktiv II · Aktiv
| er/sie/es | würde anlauten |
| sie | würden anlauten |
Futur I · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | würde angelautet werden |
| sie | würden angelautet werden |
Futur II · Indikativ · Aktiv
| er/sie/es | wird angelautet haben |
| sie | werden angelautet haben |
Futur II · Indikativ · Vorgangspassiv
| er/sie/es | wird angelautet worden sein |
| sie | werden angelautet worden sein |
Futur II · Konjunktiv I · Aktiv
| er/sie/es | werde angelautet haben |
| sie | werden angelautet haben |
Futur II · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| er/sie/es | werde angelautet worden sein |
| sie | werden angelautet worden sein |
Futur II · Konjunktiv II · Aktiv
| er/sie/es | würde angelautet haben |
| sie | würden angelautet haben |
Futur II · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| er/sie/es | würde angelautet worden sein |
| sie | würden angelautet worden sein |
Plusquamperfekt
Präteritum
Perfekt
Präsens
Futur I
Futur II