Meanings
- 1.
sich auf seltsame Art langsam nähern, in einem komischen, alten Fahrzeug allmählich näher kommen
colloquialintransitiveEnglishto approach in a strange way, to come closer in a funny old vehicleEspañolacercarse lentamente, avanzar de manera extrañaFrançaiss'approcher lentement, avancer de manière étrangeItalianoavvicinarsi lentamente, procedere in modo stranoPortuguêsaproximar-se lentamente, avançar de forma estranhaРусскийприближаться медленно, подъезжать странным образомTürkçeyavaşça yaklaşmak, garip bir şekilde ilerlemekУкраїнськапід'їжджати повільно, підходити дивноΕλληνικάπλησιάζω αργά, προχωρώ με περίεργο τρόποTiếng Việttiến lại từ từ, đi chậm một cách kỳ lạالعربيةالاقتراب ببطء, التقدم بطريقة غريبة
Conjugation
Perfect with: sein
| ich | gurke an |
| du | gurkst an |
| er/sie/es | gurkt an |
| wir | gurken an |
| ihr | gurkt an |
| sie | gurken an |
Plusquamperfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | war angegurkt |
| du | warst angegurkt |
| er/sie/es | war angegurkt |
| wir | waren angegurkt |
| ihr | wart angegurkt |
| sie | waren angegurkt |
Plusquamperfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | war angegurkt worden |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | wäre angegurkt |
| du | wärest angegurkt |
| du | wärst angegurkt |
| er/sie/es | wäre angegurkt |
| wir | wären angegurkt |
| ihr | wäret angegurkt |
| ihr | wärt angegurkt |
| sie | wären angegurkt |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | wäre angegurkt worden |
Präteritum · Indikativ · Aktiv
| ich | gurkte an |
| du | gurktest an |
| er/sie/es | gurkte an |
| wir | gurkten an |
| ihr | gurktet an |
| sie | gurkten an |
| ich | angurkte |
| du | angurktest |
| er/sie/es | angurkte |
| wir | angurkten |
| ihr | angurktet |
| sie | angurkten |
Präteritum · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wurde angegurkt |
Präteritum · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | gurkte an |
| du | gurktest an |
| er/sie/es | gurkte an |
| wir | gurkten an |
| ihr | gurktet an |
| sie | gurkten an |
| ich | angurkte |
| du | angurktest |
| er/sie/es | angurkte |
| wir | angurkten |
| ihr | angurktet |
| sie | angurkten |
Präteritum · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | würde angegurkt |
Perfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | bin angegurkt |
| du | bist angegurkt |
| er/sie/es | ist angegurkt |
| wir | sind angegurkt |
| ihr | seid angegurkt |
| sie | sind angegurkt |
Perfekt · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | ist angegurkt worden |
Perfekt · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | sei angegurkt |
| du | seiest angegurkt |
| du | seist angegurkt |
| er/sie/es | sei angegurkt |
| wir | seien angegurkt |
| ihr | seiet angegurkt |
| sie | seien angegurkt |
Perfekt · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | sei angegurkt worden |
Perfekt · Imperativ · Aktiv
| — | sei angegurkt!(uncommon) |
| — | seid angegurkt!(uncommon) |
| — | seien Sie angegurkt!(honorific) |
Präsens · Indikativ · Aktiv
| ich | gurke an |
| du | gurkst an |
| er/sie/es | gurkt an |
| wir | gurken an |
| ihr | gurkt an |
| sie | gurken an |
| ich | angurke |
| du | angurkst |
| er/sie/es | angurkt |
| wir | angurken |
| ihr | angurkt |
| sie | angurken |
Präsens · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wird angegurkt |
Präsens · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | gurke an |
| du | gurkest an |
| er/sie/es | gurke an |
| wir | gurken an |
| ihr | gurket an |
| sie | gurken an |
| ich | angurke |
| du | angurkest |
| er/sie/es | angurke |
| wir | angurken |
| ihr | angurket |
| sie | angurken |
Präsens · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | werde angegurkt |
Präsens · Imperativ · Aktiv
| — | gurk an! |
| — | gurke an! |
| — | gurkt an! |
| — | gurken Sie an!(honorific) |
Futur I · Indikativ · Aktiv
| ich | werde angurken |
| du | wirst angurken |
| er/sie/es | wird angurken |
| wir | werden angurken |
| ihr | werdet angurken |
| sie | werden angurken |
Futur I · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wird angegurkt werden |
Futur I · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde angurken |
| du | werdest angurken |
| er/sie/es | werde angurken |
| wir | werden angurken |
| ihr | werdet angurken |
| sie | werden angurken |
Futur I · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | werde angegurkt werden |
Futur I · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde angurken |
| du | würdest angurken |
| er/sie/es | würde angurken |
| wir | würden angurken |
| ihr | würdet angurken |
| sie | würden angurken |
Futur I · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | würde angegurkt werden |
Futur II · Indikativ · Aktiv
| ich | werde angegurkt sein |
| du | wirst angegurkt sein |
| er/sie/es | wird angegurkt sein |
| wir | werden angegurkt sein |
| ihr | werdet angegurkt sein |
| sie | werden angegurkt sein |
Futur II · Indikativ · Vorgangspassiv
| es | wird angegurkt worden sein |
Futur II · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde angegurkt sein |
| du | werdest angegurkt sein |
| er/sie/es | werde angegurkt sein |
| wir | werden angegurkt sein |
| ihr | werdet angegurkt sein |
| sie | werden angegurkt sein |
Futur II · Konjunktiv I · Vorgangspassiv
| es | werde angegurkt worden sein |
Futur II · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde angegurkt sein |
| du | würdest angegurkt sein |
| er/sie/es | würde angegurkt sein |
| wir | würden angegurkt sein |
| ihr | würdet angegurkt sein |
| sie | würden angegurkt sein |
Futur II · Konjunktiv II · Vorgangspassiv
| es | würde angegurkt worden sein |
Plusquamperfekt
Präteritum
Perfekt
Präsens
Futur I
Futur II