Meanings
- 1.
in die Richtung von jemandem oder etwas atmen
- “Er mag es nicht, wenn ihn seine Frau im Schlaf anatmet.”
transitiveEnglishto breathe towardsEspañolrespirar hacia, exhalar haciaFrançaisrespirer vers, expirer versItalianorespirare verso, espirare versoPortuguêsrespirar em direção a, expirar em direção aРусскийдышать в сторону, выдыхать в сторонуTürkçebirine veya bir şeye doğru nefes almak, birine veya bir şeye doğru nefes vermekУкраїнськадихати в напрямку, видихати в напрямкуΕλληνικάαναπνέω προς, εκπνέω προςTiếng Việthít thở về phía, thở ra về phíaالعربيةيتنفس نحو, يزفر نحو
Conjugation
Perfect with: habenindicative · future-i
- first-person plural: wir werden anatmen
- first-person plural: wir werden angeatmet sein
- first-person plural: wir werden angeatmet werden
- first-person singular: ich werde anatmen
- first-person singular: ich werde angeatmet sein
- first-person singular: ich werde angeatmet werden
- second-person plural: ihr werdet anatmen
- second-person plural: ihr werdet angeatmet sein
- second-person plural: ihr werdet angeatmet werden
- second-person singular: du wirst anatmen
- second-person singular: du wirst angeatmet sein
- second-person singular: du wirst angeatmet werden
subjunctive-i · future-i
- first-person plural: wir werden anatmen
- first-person plural: wir werden angeatmet sein
- first-person plural: wir werden angeatmet werden
- first-person singular: ich werde anatmen
- first-person singular: ich werde angeatmet sein
- first-person singular: ich werde angeatmet werden
- second-person plural: ihr werdet anatmen
- second-person plural: ihr werdet angeatmet sein
- second-person plural: ihr werdet angeatmet werden
- second-person singular: du werdest anatmen
- second-person singular: du werdest angeatmet sein
- second-person singular: du werdest angeatmet werden
subjunctive-ii · future-i
- first-person plural: wir würden anatmen
- first-person plural: wir würden angeatmet sein
- first-person plural: wir würden angeatmet werden
- first-person singular: ich würde anatmen
- first-person singular: ich würde angeatmet sein
- first-person singular: ich würde angeatmet werden
- second-person plural: ihr würdet anatmen
- second-person plural: ihr würdet angeatmet sein
- second-person plural: ihr würdet angeatmet werden
- second-person singular: du würdest anatmen
- second-person singular: du würdest angeatmet sein
- second-person singular: du würdest angeatmet werden
indicative · future-ii
- first-person plural: wir werden angeatmet gewesen sein
- first-person plural: wir werden angeatmet haben
- first-person plural: wir werden angeatmet worden sein
- first-person singular: ich werde angeatmet gewesen sein
- first-person singular: ich werde angeatmet haben
- first-person singular: ich werde angeatmet worden sein
- second-person plural: ihr werdet angeatmet gewesen sein
- second-person plural: ihr werdet angeatmet haben
- second-person plural: ihr werdet angeatmet worden sein
- second-person singular: du wirst angeatmet gewesen sein
- second-person singular: du wirst angeatmet haben
- second-person singular: du wirst angeatmet worden sein
subjunctive-i · future-ii
- first-person plural: wir werden angeatmet gewesen sein
- first-person plural: wir werden angeatmet haben
- first-person plural: wir werden angeatmet worden sein
- first-person singular: ich werde angeatmet gewesen sein
- first-person singular: ich werde angeatmet haben
- first-person singular: ich werde angeatmet worden sein
- second-person plural: ihr werdet angeatmet gewesen sein
- second-person plural: ihr werdet angeatmet haben
- second-person plural: ihr werdet angeatmet worden sein
- second-person singular: du werdest angeatmet gewesen sein
- second-person singular: du werdest angeatmet haben
- second-person singular: du werdest angeatmet worden sein
subjunctive-ii · future-ii
- first-person plural: wir würden angeatmet gewesen sein
- first-person plural: wir würden angeatmet haben
- first-person plural: wir würden angeatmet worden sein
- first-person singular: ich würde angeatmet gewesen sein
- first-person singular: ich würde angeatmet haben
- first-person singular: ich würde angeatmet worden sein
- second-person plural: ihr würdet angeatmet gewesen sein
- second-person plural: ihr würdet angeatmet haben
- second-person plural: ihr würdet angeatmet worden sein
- second-person singular: du würdest angeatmet gewesen sein
- second-person singular: du würdest angeatmet haben
- second-person singular: du würdest angeatmet worden sein
indicative · past
- first-person plural: wir anatmeten
- first-person plural: wir atmeten an
- first-person plural: wir waren angeatmet
- first-person plural: wir wurden angeatmet
- first-person singular: ich anatmete
- first-person singular: ich atmete an
- first-person singular: ich war angeatmet
- first-person singular: ich wurde angeatmet
- second-person plural: ihr anatmetet
- second-person plural: ihr atmetet an
- second-person plural: ihr wart angeatmet
- second-person plural: ihr wurdet angeatmet
subjunctive-ii · past
- first-person plural: wir anatmeten
- first-person plural: wir atmeten an
- first-person plural: wir wären angeatmet
- first-person plural: wir würden angeatmet
- first-person singular: ich anatmete
- first-person singular: ich atmete an
- first-person singular: ich wäre angeatmet
- first-person singular: ich würde angeatmet
- second-person plural: ihr anatmetet
- second-person plural: ihr atmetet an
- second-person plural: ihr wäret angeatmet
- second-person plural: ihr wärt angeatmet
imperative · perfect
- haben Sie angeatmet!
- seien Sie angeatmet gewesen!
- seien Sie angeatmet worden!
- second-person plural: habt angeatmet!
- second-person plural: seid angeatmet gewesen!
- second-person plural: seid angeatmet worden!
- second-person singular: habe angeatmet!
- second-person singular: sei angeatmet gewesen!
- second-person singular: sei angeatmet worden!
indicative · perfect
- first-person plural: wir haben angeatmet
- first-person plural: wir sind angeatmet gewesen
- first-person plural: wir sind angeatmet worden
- first-person singular: ich bin angeatmet gewesen
- first-person singular: ich bin angeatmet worden
- first-person singular: ich habe angeatmet
- second-person plural: ihr habt angeatmet
- second-person plural: ihr seid angeatmet gewesen
- second-person plural: ihr seid angeatmet worden
- second-person singular: du bist angeatmet gewesen
- second-person singular: du bist angeatmet worden
- second-person singular: du hast angeatmet
subjunctive-i · perfect
- first-person plural: wir haben angeatmet
- first-person plural: wir seien angeatmet gewesen
- first-person plural: wir seien angeatmet worden
- first-person singular: ich habe angeatmet
- first-person singular: ich sei angeatmet gewesen
- first-person singular: ich sei angeatmet worden
- second-person plural: ihr habet angeatmet
- second-person plural: ihr seiet angeatmet gewesen
- second-person plural: ihr seiet angeatmet worden
- second-person singular: du habest angeatmet
- second-person singular: du seiest angeatmet gewesen
- second-person singular: du seiest angeatmet worden
indicative · pluperfect
- first-person plural: wir hatten angeatmet
- first-person plural: wir waren angeatmet gewesen
- first-person plural: wir waren angeatmet worden
- first-person singular: ich hatte angeatmet
- first-person singular: ich war angeatmet gewesen
- first-person singular: ich war angeatmet worden
- second-person plural: ihr hattet angeatmet
- second-person plural: ihr wart angeatmet gewesen
- second-person plural: ihr wart angeatmet worden
- second-person singular: du hattest angeatmet
- second-person singular: du warst angeatmet gewesen
- second-person singular: du warst angeatmet worden
subjunctive-ii · pluperfect
- first-person plural: wir hätten angeatmet
- first-person plural: wir wären angeatmet gewesen
- first-person plural: wir wären angeatmet worden
- first-person singular: ich hätte angeatmet
- first-person singular: ich wäre angeatmet gewesen
- first-person singular: ich wäre angeatmet worden
- second-person plural: ihr hättet angeatmet
- second-person plural: ihr wäret angeatmet gewesen
- second-person plural: ihr wäret angeatmet worden
- second-person plural: ihr wärt angeatmet gewesen
- second-person plural: ihr wärt angeatmet worden
- second-person singular: du hättest angeatmet
imperative · present
- atmen Sie an!
- seien Sie angeatmet!
- werden Sie angeatmet!
- second-person plural: atmet an!
- second-person plural: seid angeatmet!
- second-person plural: werdet angeatmet!
- second-person singular: atme an!
- second-person singular: sei angeatmet!
- second-person singular: werde angeatmet!
indicative · present
- first-person plural: wir anatmen
- first-person plural: wir atmen an
- first-person plural: wir sind angeatmet
- first-person plural: wir werden angeatmet
- first-person singular: ich anatme
- first-person singular: ich atme an
- first-person singular: ich bin angeatmet
- first-person singular: ich werde angeatmet
- second-person plural: ihr anatmet
- second-person plural: ihr atmet an
- second-person plural: ihr seid angeatmet
- second-person plural: ihr werdet angeatmet
subjunctive-i · present
- first-person plural: wir anatmen
- first-person plural: wir atmen an
- first-person plural: wir seien angeatmet
- first-person plural: wir werden angeatmet
- first-person singular: ich anatme
- first-person singular: ich atme an
- first-person singular: ich sei angeatmet
- first-person singular: ich werde angeatmet
- second-person plural: ihr anatmet
- second-person plural: ihr atmet an
- second-person plural: ihr seiet angeatmet
- second-person plural: ihr werdet angeatmet