Meanings
- 1.
einen Ehekredit durch das Zeugen von Kindern tilgen
- “Dagmar und ich haben jetzt schon 2.500 Mark abgekindert.”
- “Die Gebärfreudigkeit von Frauen sollte etwa durch 'Ehestandsdarlehen ' gefördert werden, die man abkindern konnte: bei der Geburt eines Kindes wurden 25 % der Schuld erlassen.”
outdatedEnglishto pay off a marriage loan by having childrenEspañolsaldar un crédito matrimonial al tener hijos, pagar una deuda matrimonial mediante el nacimiento de hijosFrançaisrembourser un crédit matrimonial en ayant des enfants, éponger une dette conjugale par la naissance d'enfantsItalianoestinguere un prestito matrimoniale generando figli, ripagare un debito coniugale attraverso la nascita di figliPortuguêsquitar um empréstimo matrimonial gerando filhos, pagar uma dívida conjugal através do nascimento de filhosРусскийпогасить брачный кредит, родив детей, расплатиться с брачным долгом через рождение детейTürkçeevlilik kredisini çocuk sahibi olarak kapatmak, çocuk doğurarak evlilik borcunu ödemekУкраїнськапогасити шлюбний кредит, народжуючи дітей, розрахуватися за шлюбний борг через народження дітейΕλληνικάνα αποπληρώσει ένα γάμο δάνειο με τη γέννηση παιδιών, να εξοφλήσει ένα γαμήλιο χρέος μέσω της γέννησης παιδιώνTiếng Việttrả nợ hôn nhân bằng cách sinh con, thanh toán khoản vay hôn nhân thông qua việc có conالعربيةسداد قرض الزواج من خلال إنجاب الأطفال, تسوية الدين الزوجي عن طريق إنجاب الأطفال
Conjugation
Perfect with: habenindicative · future-i
- first-person plural: wir werden abkindern
- first-person singular: ich werde abkindern
- second-person plural: ihr werdet abkindern
- second-person singular: du wirst abkindern
- third-person plural: sie werden abkindern
- third-person singular: er/sie/es wird abkindern
- third-person singular: es wird abgekindert werden
subjunctive-i · future-i
- first-person plural: wir werden abkindern
- first-person singular: ich werde abkindern
- second-person plural: ihr werdet abkindern
- second-person singular: du werdest abkindern
- third-person plural: sie werden abkindern
- third-person singular: er/sie/es werde abkindern
- third-person singular: es werde abgekindert werden
subjunctive-ii · future-i
- first-person plural: wir würden abkindern
- first-person singular: ich würde abkindern
- second-person plural: ihr würdet abkindern
- second-person singular: du würdest abkindern
- third-person plural: sie würden abkindern
- third-person singular: er/sie/es würde abkindern
- third-person singular: es würde abgekindert werden
indicative · future-ii
- first-person plural: wir werden abgekindert haben
- first-person singular: ich werde abgekindert haben
- second-person plural: ihr werdet abgekindert haben
- second-person singular: du wirst abgekindert haben
- third-person plural: sie werden abgekindert haben
- third-person singular: er/sie/es wird abgekindert haben
- third-person singular: es wird abgekindert worden sein
subjunctive-i · future-ii
- first-person plural: wir werden abgekindert haben
- first-person singular: ich werde abgekindert haben
- second-person plural: ihr werdet abgekindert haben
- second-person singular: du werdest abgekindert haben
- third-person plural: sie werden abgekindert haben
- third-person singular: er/sie/es werde abgekindert haben
- third-person singular: es werde abgekindert worden sein
subjunctive-ii · future-ii
- first-person plural: wir würden abgekindert haben
- first-person singular: ich würde abgekindert haben
- second-person plural: ihr würdet abgekindert haben
- second-person singular: du würdest abgekindert haben
- third-person plural: sie würden abgekindert haben
- third-person singular: er/sie/es würde abgekindert haben
- third-person singular: es würde abgekindert worden sein
indicative · past
- first-person plural: wir abkinderten
- first-person plural: wir kinderten ab
- first-person singular: ich abkinderte
- first-person singular: ich kinderte ab
- second-person plural: ihr abkindertet
- second-person plural: ihr kindertet ab
- second-person singular: du abkindertest
- second-person singular: du kindertest ab
- third-person plural: sie abkinderten
- third-person plural: sie kinderten ab
- third-person singular: er/sie/es abkinderte
- third-person singular: er/sie/es kinderte ab
subjunctive-ii · past
- first-person plural: wir abkinderten
- first-person plural: wir kinderten ab
- first-person singular: ich abkinderte
- first-person singular: ich kinderte ab
- second-person plural: ihr abkindertet
- second-person plural: ihr kindertet ab
- second-person singular: du abkindertest
- second-person singular: du kindertest ab
- third-person plural: sie abkinderten
- third-person plural: sie kinderten ab
- third-person singular: er/sie/es abkinderte
- third-person singular: er/sie/es kinderte ab
imperative · perfect
- haben Sie abgekindert!
- second-person plural: habt abgekindert!
- second-person singular: habe abgekindert!
indicative · perfect
- first-person plural: wir haben abgekindert
- first-person singular: ich habe abgekindert
- second-person plural: ihr habt abgekindert
- second-person singular: du hast abgekindert
- third-person plural: sie haben abgekindert
- third-person singular: er/sie/es hat abgekindert
- third-person singular: es ist abgekindert worden
subjunctive-i · perfect
- first-person plural: wir haben abgekindert
- first-person singular: ich habe abgekindert
- second-person plural: ihr habet abgekindert
- second-person singular: du habest abgekindert
- third-person plural: sie haben abgekindert
- third-person singular: er/sie/es habe abgekindert
- third-person singular: es sei abgekindert worden
indicative · pluperfect
- first-person plural: wir hatten abgekindert
- first-person singular: ich hatte abgekindert
- second-person plural: ihr hattet abgekindert
- second-person singular: du hattest abgekindert
- third-person plural: sie hatten abgekindert
- third-person singular: er/sie/es hatte abgekindert
- third-person singular: es war abgekindert worden
subjunctive-ii · pluperfect
- first-person plural: wir hätten abgekindert
- first-person singular: ich hätte abgekindert
- second-person plural: ihr hättet abgekindert
- second-person singular: du hättest abgekindert
- third-person plural: sie hätten abgekindert
- third-person singular: er/sie/es hätte abgekindert
- third-person singular: es wäre abgekindert worden
imperative · present
- kindern Sie ab!
- second-person plural: kindert ab!
- second-person singular: kinder ab!
- second-person singular: kindere ab!
- second-person singular: kindre ab!
indicative · present
- first-person plural: wir abkindern
- first-person plural: wir kindern ab
- first-person singular: ich abkinder
- first-person singular: ich abkindere
- first-person singular: ich abkindre
- first-person singular: ich kinder ab
- first-person singular: ich kindere ab
- first-person singular: ich kindre ab
- second-person plural: ihr abkindert
- second-person plural: ihr kindert ab
- second-person singular: du abkinderst
- second-person singular: du kinderst ab
subjunctive-i · present
- first-person plural: wir abkindern
- first-person plural: wir kindern ab
- first-person singular: ich abkindere
- first-person singular: ich abkindre
- first-person singular: ich kindere ab
- first-person singular: ich kindre ab
- second-person plural: ihr abkindert
- second-person plural: ihr kindert ab
- second-person singular: du abkinderst
- second-person singular: du kinderst ab
- third-person plural: sie abkindern
- third-person plural: sie kindern ab