Meanings
- 1.
von der Art, der Norm abweichen
- “Jens artete der Meinung seines Vaters nach immer mehr ab.”
intransitiveoutdatedEnglishto deviate, to divergeEspañoldesviarse, apartarseFrançaisdévier, s'écarterItalianodeviare, allontanarsiPortuguêsdesviar-se, afastar-seРусскийотклоняться, уклонятьсяTürkçesapmak, yoldan çıkmakУкраїнськавідхилятися, збочуватиΕλληνικάπαρεκκλίνω, απομακρύνομαιTiếng Việtlệch, tránh xaالعربيةينحرف, يبتعد
Conjugation
Perfect with: sein
| ich | arte ab |
| du | artest ab |
| er/sie/es | artet ab |
| wir | arten ab |
| ihr | artet ab |
| sie | arten ab |
Plusquamperfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | war abgeartet |
| du | warst abgeartet |
| er/sie/es | war abgeartet |
| wir | waren abgeartet |
| ihr | wart abgeartet |
| sie | waren abgeartet |
Plusquamperfekt · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | wäre abgeartet |
| du | wärest abgeartet |
| du | wärst abgeartet |
| er/sie/es | wäre abgeartet |
| wir | wären abgeartet |
| ihr | wäret abgeartet |
| ihr | wärt abgeartet |
| sie | wären abgeartet |
Präteritum · Indikativ · Aktiv
| ich | artete ab |
| du | artetest ab |
| er/sie/es | artete ab |
| wir | arteten ab |
| ihr | artetet ab |
| sie | arteten ab |
| ich | abartete |
| du | abartetest |
| er/sie/es | abartete |
| wir | abarteten |
| ihr | abartetet |
| sie | abarteten |
Präteritum · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | artete ab |
| du | artetest ab |
| er/sie/es | artete ab |
| wir | arteten ab |
| ihr | artetet ab |
| sie | arteten ab |
| ich | abartete |
| du | abartetest |
| er/sie/es | abartete |
| wir | abarteten |
| ihr | abartetet |
| sie | abarteten |
Perfekt · Indikativ · Aktiv
| ich | bin abgeartet |
| du | bist abgeartet |
| er/sie/es | ist abgeartet |
| wir | sind abgeartet |
| ihr | seid abgeartet |
| sie | sind abgeartet |
Perfekt · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | sei abgeartet |
| du | seiest abgeartet |
| du | seist abgeartet |
| er/sie/es | sei abgeartet |
| wir | seien abgeartet |
| ihr | seiet abgeartet |
| sie | seien abgeartet |
Perfekt · Imperativ · Aktiv
| — | sei abgeartet!(uncommon) |
| — | seid abgeartet!(uncommon) |
| — | seien Sie abgeartet!(honorific) |
Präsens · Indikativ · Aktiv
| ich | arte ab |
| du | artest ab |
| er/sie/es | artet ab |
| wir | arten ab |
| ihr | artet ab |
| sie | arten ab |
| ich | abarte |
| du | abartest |
| er/sie/es | abartet |
| wir | abarten |
| ihr | abartet |
| sie | abarten |
Präsens · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | arte ab |
| du | artest ab |
| er/sie/es | arte ab |
| wir | arten ab |
| ihr | artet ab |
| sie | arten ab |
| ich | abarte |
| du | abartest |
| er/sie/es | abarte |
| wir | abarten |
| ihr | abartet |
| sie | abarten |
Präsens · Imperativ · Aktiv
| — | art ab! |
| — | arte ab! |
| — | artet ab! |
| — | arten Sie ab!(honorific) |
Futur I · Indikativ · Aktiv
| ich | werde abarten |
| du | wirst abarten |
| er/sie/es | wird abarten |
| wir | werden abarten |
| ihr | werdet abarten |
| sie | werden abarten |
Futur I · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde abarten |
| du | werdest abarten |
| er/sie/es | werde abarten |
| wir | werden abarten |
| ihr | werdet abarten |
| sie | werden abarten |
Futur I · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde abarten |
| du | würdest abarten |
| er/sie/es | würde abarten |
| wir | würden abarten |
| ihr | würdet abarten |
| sie | würden abarten |
Futur II · Indikativ · Aktiv
| ich | werde abgeartet sein |
| du | wirst abgeartet sein |
| er/sie/es | wird abgeartet sein |
| wir | werden abgeartet sein |
| ihr | werdet abgeartet sein |
| sie | werden abgeartet sein |
Futur II · Konjunktiv I · Aktiv
| ich | werde abgeartet sein |
| du | werdest abgeartet sein |
| er/sie/es | werde abgeartet sein |
| wir | werden abgeartet sein |
| ihr | werdet abgeartet sein |
| sie | werden abgeartet sein |
Futur II · Konjunktiv II · Aktiv
| ich | würde abgeartet sein |
| du | würdest abgeartet sein |
| er/sie/es | würde abgeartet sein |
| wir | würden abgeartet sein |
| ihr | würdet abgeartet sein |
| sie | würden abgeartet sein |
Plusquamperfekt
Präteritum
Perfekt
Präsens
Futur I
Futur II