Meanings
- 1.
das Verhalten bei einer Auseinandersetzung zwischen zwei Gegenspielern
- “„Er agiert als zentraler defensiver Mittelfeldspieler in einer Art Abräumerfunktion vor der Abwehr und zeichnet sich durch ein gutes Zweikampfverhalten aus.“”
Englishduel behavior, one-on-one combat behaviorEspañolcomportamiento en el duelo, comportamiento en un enfrentamientoFrançaiscomportement en duel, comportement lors d'un affrontementItalianocomportamento in duello, comportamento in un confrontoPortuguêscomportamento em duelo, comportamento em um confrontoРусскийповедение в дуэли, поведение в столкновенииTürkçedüello davranışı, birbiriyle çatışma davranışıУкраїнськаповедінка в двобої, поведінка під час протистоянняΕλληνικάσυμπεριφορά σε μονομαχία, συμπεριφορά σε αντιπαράθεσηTiếng Việthành vi trong cuộc đấu, hành vi trong một cuộc đối đầuالعربيةسلوك في المبارزة, سلوك في مواجهة- Oberbegriffe
- Verhalten
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | das Zweikampfverhalten | — |
| Genitive | des Zweikampfverhaltens | — |
| Dative | dem Zweikampfverhalten | — |
| Accusative | das Zweikampfverhalten | — |
Compound parts
- ZweikampfNOUNmodifier— tackle, duel, contest, fight
- VerhaltenNOUNhead— behaviour, behavior, conduct, attitude, demeanour, demeanor, actions