Meanings
- 1.
Sammelbegriff für: verschiedene Klassen von Substantiven, die durch Substantivierung von Verbformen entstehen
- “Die Wortwurzel von Verbalsubstantiven ist ein Verb.”
- “„In anderen Sprachen und in früheren Sprachzuständen gibt es außerdem noch ein Gerundiv(um), das sogenannte Participium necessitatis (Partizip der Notwendigkeit; Angabe, daß das im Verb Ausgedrückte getan werden muß) und das Gerundium, ein zugehöriges Verbalsubstantiv.“”
- “„In diesem Zusammenhang konstruieren alle vier WR-Stilautoren den Gegensatz gutes Zeitwort — schlechtes Hauptwort, wobei sie sich bei der Diskussion von Hauptwörtern meist auf Verbalsubstantive beziehen.“”
Englishverbal noun, gerundEspañolsustantivo verbal, gerundioFrançaisnom verbal, gérondifItalianosostantivo verbale, gerundioPortuguêssubstantivo verbal, gerúndioРусскийглагольное существительное, герундийTürkçefiil isim, gerundУкраїнськадієслівне іменник, герундійΕλληνικάρηματικό ουσιαστικό, γερουνδίοTiếng Việtdanh từ động từ, danh động từالعربيةاسم الفعل, المصدر- Oberbegriffe
- SubstantivWortart
- Unterbegriffe
- GerundiumGerundivGerundivumNomen actionisSupinum
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | das Verbalsubstantiv | die Verbalsubstantive |
| Genitive | des Verbalsubstantivs | der Verbalsubstantive |
| Dative | dem Verbalsubstantiv | den Verbalsubstantiven |
| Accusative | das Verbalsubstantiv | die Verbalsubstantive |
Compound parts
- verbalADJmodifier— oral, verbal
- SubstantivNOUNhead— naming word, noun, noun substantive, substantive