Meanings
- 1.
tief (das heißt: in geringer Höhe über dem Meeresspiegel) gelegene Ebene
- “„Um die norddeutsche Tiefebene aber machten die schönen Dinge der damaligen Zeit einen großen Bogen.“”
- “„Die Tiefebene blieb zurück, und die Berge begannen zu wachsen.“”
- “„Er gründete seine eigene Dynastie der Changamire Rozvi und drängte die Portugiesen endgültig in die Tiefebene an der Ostküste ab.“”
Englishbasin, lowland, depressionEspañolllanura, llanura baja, zona bajaFrançaisplaine, plaine basse, dépressionItalianopianura bassa, area depressaPortuguêsplanície baixa, área depressivaРусскийнизменность, низкая равнинаTürkçealçak ova, düşük alanУкраїнськанизовина, низька рівнинаΕλληνικάχαμηλή πεδιάδα, καταβόθραTiếng Việtđồng bằng thấp, khu vực trũngالعربيةسهل منخفض, منطقة منخفضة
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | die Tiefebene | die Tiefebenen |
| accusative | die Tiefebene | die Tiefebenen |
| dative | der Tiefebene | den Tiefebenen |
| genitive | der Tiefebene | der Tiefebenen |
Compound parts
- tiefADJmodifier— deep, low, inner, profound, intense, dark
- EbeneNOUNhead— plane, plain, level, layer, floor, storey