Meanings
- 1.
der Teil der Silbe, der aus einem Vokal, Diphthong oder Sonanten besteht und der in einer Silbe immer vorhanden sein muss
- “In dem Wort "Herbst" bildet der Laut [ɛ] den Silbengipfel; in "Ei" ist der Diphthong [aɪ̯] der Silbengipfel, er macht in diesem Fall aber auch allein die ganze Silbe und das Wort aus. In dem Wort "kannten" ([kantn̩]) ist der silbische Sonant [n̩] ein Silbengipfel.”
- “„Die Silbe hat einen Silbengipfel. Dieser ist vor allem durch relativ hohen Atemdruck (Expirationsintensität) und durch eine relativ große Schallfülle markiert.“”
- “„Je sonorer ein Segment ist, desto geeigneter ist es als Silbengipfel.“”
- “„Als Silbenkern (Silbengipfel) wird das Lautsegment bezeichnet, das Akzent und Ton trägt.“”
Englishsyllable peak, syllable nucleusEspañolcima de la sílaba, núcleo de la sílabaFrançaissommet de la syllabe, noyau de la syllabeItalianopicco della sillaba, nucleo della sillabaPortuguêspico da sílaba, núcleo da sílabaРусскийвершина слога, ядро слогаTürkçehece zirvesi, hece çekirdeğiУкраїнськавершина складу, ядро складуΕλληνικάκορυφή συλλαβής, πυρήνας συλλαβήςTiếng Việtđỉnh âm tiết, hạt nhân âm tiếtالعربيةذروة المقطع, نواة المقطع
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | der Silbengipfel | die Silbengipfel |
| accusative | den Silbengipfel | die Silbengipfel |
| dative | dem Silbengipfel | den Silbengipfeln |
| genitive | des Silbengipfels | der Silbengipfel |
Compound parts
- SilbeNOUNmodifier— syllable
- GipfelNOUNhead— peak, summit, top, summit meeting, crown, climax, croissant, pastry