Meanings
- 1.
oberste Führungsgewalt
- “Wer hat das Oberkommando?”
- “„Im Spätsommer 1944 verlegte das Oberkommando der Wehrmacht seine Einheit in den Süden Russlands bis zur Krim.“”
- “„Sein strukturell vereinheitlichtes Heer, die Kontinuität und die Ausschließlichkeit seines Oberkommandos und sein Informationsmonopol erlaubten ihm koordinierte und längerfristige Planungen sowie überhaupt rationalere Formen der Kriegsführung.“”
- “„Brown hatte noch das Oberkommando über die Gilgit Agency inne, was in London schon in Vergessenheit geraten war.“”
Englishhigh command, supreme commandEspañolalto mando, comando supremoFrançaishaut commandement, commandement suprêmeItalianoalto comando, comando supremoPortuguêsalto comando, comando supremoРусскийверховное командование, главнокомандующийTürkçeyüksek komuta, üst komutaУкраїнськавищий командування, верховне командуванняΕλληνικάυψηλή διοίκηση, ανώτατη διοίκησηTiếng Việttổng chỉ huy, chỉ huy tối caoالعربيةالقيادة العليا - 2.
oberster Führungsstab
- “Er ist jetzt im Oberkommando.”
- “„Von dem Erfolg bei Kursk befeuert, war das sowjetische Oberkommando mit Zuversicht und Kühnheit zur Offensive übergegangen.“”
- “„Am 17. August 1943 gab das Oberkommando der Wehrmacht die – natürlich planmäßige – Räumung der Insel Sizilien bekannt.“”
EnglishHigh Command, Supreme CommandEspañolAlto Mando, Comando SupremoFrançaisHaut Commandement, Commandement SuprêmeItalianoAlto Comando, Comando SupremoPortuguêsAlto Comando, Comando SupremoРусскийВерховное командование, Высшее командованиеTürkçeYüksek Komutanlık, BaşkomutanlıkУкраїнськаВерховне командування, Вище командуванняΕλληνικάΑνώτατη Διοίκηση, Ύπατη ΔιοίκησηTiếng ViệtBộ Tổng Tham Mưu, Tổng Chỉ Huyالعربيةالقيادة العليا, القيادة العظمى
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | das Oberkommando | die Oberkommandos |
| accusative | das Oberkommando | die Oberkommandos |
| dative | dem Oberkommando | den Oberkommandos |
| genitive | des Oberkommandos | der Oberkommandos |