Meanings
- 1.
Gruppe von Verben, die mit anderen Verben zusammen das Prädikat bilden und im Unterschied zu Modalverben den Infinitiv mit zu anschließen. Sie dienen dem Ausdruck der Stellungnahme des Sprechers (der Modalität) zu dem, was geäußert wird
- “Zu den Modalitätsverben gehören im Deutschen „brauchen“, „bleiben“, „drohen“, „pflegen“ und andere.”
- “In dem Satz „Er braucht gar nicht mehr zu kommen“ ist "braucht" ein Modalitätsverb.”
Englishmodal predicative verb, modal stance verbEspañolverbo de modalidad perifrástica, verbo modal perifrásticoFrançaisverbe modalisateur à périphrase, verbe modal de périphraseItalianoverbo modale perifrastico, verbo di modalità perifrasticaPortuguêsverbo modal perifrástico, verbo de modalidade perifrásticaРусскийперифразный модальный глагол, модальный глагол в перефразеTürkçedolaylı kip fiili, çevresel kip fiiliУкраїнськаперефразний модальний дієслово, модальне дієслово у складеній конструкціїΕλληνικάπεριφραστικό ρηματροπικό ρήμα, περιφραστικό ρήμα στάσηςTiếng Việtđộng từ tình thái ngoại vi, động từ thể hiện ý kiến (dạng ngoại vi)العربيةفعل م-modal مَحسُوس (بالتعبير المحيط), فعل موقف صرفي ظرفي
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | das Modalitätsverb | die Modalitätsverben |
| accusative | das Modalitätsverb | die Modalitätsverben |
| dative | dem Modalitätsverb | den Modalitätsverben |
| genitive | des Modalitätsverbs | der Modalitätsverben |
Compound parts
- ModalitätNOUNhead— mode, manner, means, condition, requirement, modality