Meanings
- 1.
Teilgebiet der Elektrotechnik, das sich mit elektromagnetischen Wellen, insbesondere mit Methoden, Geräten und Anlagen zu ihrer Erzeugung, der Theorie und Praxis der Wellenausbreitung sowie dem Empfang der Wellen beschäftigt
- “„Im Ernstfall wollte man die Hochfrequenztechnik des Gegners schlagartig abdecken.“”
Englishhigh-frequency technology, RF technologyEspañoltecnología de alta frecuencia, tecnología de radiofrecuenciaFrançaistechnologie haute fréquence, technologie des radiofréquencesItalianotecnologia ad alta frequenza, tecnologia delle radiofrequenzePortuguêstecnologia de alta frequência, tecnologia de radiofrequênciaРусскийвысокочастотная техника, радиочастотная техникаTürkçeyüksek frekans teknolojisi, radyo frekansı teknolojisiУкраїнськависокочастотна технологія, радіочастотна технологіяΕλληνικάτεχνολογία υψηλής συχνότητας, τεχνολογία ραδιοσυχνοτήτωνTiếng Việtcông nghệ tần số cao, công nghệ sóng vô tuyếnالعربيةتكنولوجيا التردد العالي, تكنولوجيا الترددات الراديوية
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | die Hochfrequenztechnik | — |
| accusative | die Hochfrequenztechnik | — |
| dative | der Hochfrequenztechnik | — |
| genitive | der Hochfrequenztechnik | — |
Compound parts
- TechnikNOUNhead— technique, skill, technology, equipment, machinery, engineering, team of technicians