Meanings
- 1.
höchstrangige Hochschulprüfung, mit der die Lehrbefähigung (Facultas Docendi) in einem wissenschaftlichen Fach festgestellt wird
- “„Eine Habilitation ist im Lebenslauf von Schavans Doktorvater nicht vermerkt.“”
- “„Die Fakultät befürwortete die Habilitation, und im Wintersemester 1908/09 erhielt Einstein die venia legendi.“”
- “„Auch darüber, wieweit diese Jahre sein Wissen vertieft, ihn mit den wichtigsten philosophischen Schriften seiner Zeit intensiver bekannt gemacht und seiner Absicht, nämlich der Habilitation, näher gebracht haben, gibt es keine konkreten historischen Hinweise.“”
Englishhabilitation, postdoctoral qualificationEspañolhabilitación, calificación postdoctoralFrançaishabilitation, qualification postdoctoraleItalianoabilitazione, qualifica post-dottoralePortuguêshabilitação, qualificação pós-doutoralРусскийгабилитация, последипломная квалификацияTürkçehabilitasyon, doktor sonrası yeterlilikУкраїнськагабілітація, постдокторська кваліфікаціяΕλληνικάαξιολόγηση, μεταδιδακτορική πιστοποίησηTiếng Việthabilitation, bằng cấp sau tiến sĩالعربيةالتأهيل, المؤهل بعد الدكتوراه
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | die Habilitation | die Habilitationen |
| accusative | die Habilitation | die Habilitationen |
| dative | der Habilitation | den Habilitationen |
| genitive | der Habilitation | der Habilitationen |