Meanings
- 1.
eine Person, die oft Glück hat
- “Er war immer ein Glückskind.”
- “Doch Christiane Paul ist ein Glückskind, eine vom Schicksal begünstigte Pendlerin zwischen den Welten, zwischen Ost und West, Vergangenheit und Zukunft.”
- “„Zunächst scheint es nicht so, als ob dieses Sonntagskind auch ein Glückskind wäre, eher im Gegenteil.“”
Englishlucky child, fortunate childEspañolniño afortunado, niño de la suerteFrançaisveinard, chanceux, enfant chanceux, enfant de la chanceItalianobambino fortunato, bambino di buona sortePortuguêscriança sortuda, criança de sorteРусскийсчастливчик, ребёнок удачиTürkçeşanslı çocuk, şanslı bireyУкраїнськащасливе дитя, дитина удачіΕλληνικάτυχερό παιδί, παιδί της τύχηςTiếng Việtđứa trẻ may mắn, trẻ em hạnh phúcالعربيةطفل محظوظ, طفل الحظ
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | das Glückskind | die Glückskinder |
| accusative | das Glückskind | die Glückskinder |
| dative | dem Glückskind | den Glückskindern |
| genitive | des Glückskindes | der Glückskinder |
Compound parts
- GlückNOUNmodifier— luck, fortune, chance, Fortune, happiness, contentment
- KindNOUNhead— child, kid, kiddo, offspring