Meanings
- 1.
(sogenannter) Inflektiv/(komplexe Interjektion)
- “„Viele besonders schöne Inflektive sind von ihr, wie zum Beispiel ‚seufz‘ und ‚stöhn‘. Deshalb nennt man den Inflektiv in Deutschland manchmal auch scherzhaft ‚Erikativ‘.”
- “„Frau Fuchs gilt als Erfinderin eines neuen Kasus, des sog. Erikativs. In der innovativ-emotiven Plansprache Entenhausens – deutsche Version – bewirkt der grammatikalische Wandel zunächst einen Verlust von Flexionsendungen, […]“”
- “„Der ’Erikativ’ geht auf ihr Konto: schluck, würg, kotz.“”
- “„Prinzipiell jede Handlung, jeder Vorgang und jeder Zustand kann durch Inflektive/Erikative zum Ausdruck gebracht werden: grübel, denk, hüpf, strahl, freu, grins, lächel, schweig.“”
- “„Ihr »Erikativ«, der Verben auf ihren Wortstamm reduzierte, fand als »Grummel«, »Ächz«, »Würg« und »Bibber« Eingang in die Alltagssprache.“”
Englishinflective, complex interjectionEspañolinflectivo, interjección complejaFrançaisinflectif, interjection complexeItalianoinflettivo, interiezione complessaPortuguêsinflectivo, interjeição complexaРусскийинфлектив, сложное междометиеTürkçeinflektif, karmaşık ünlemУкраїнськаінфлектив, складний вигукΕλληνικάκλιτικό, σύνθετη επιφώνησηTiếng Việttừ biến cách, thán từ phức hợpالعربيةصيغة إعرابية, تعجب مركب
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | der Erikativ | die Erikative |
| accusative | den Erikativ | die Erikative |
| dative | dem Erikativ | den Erikativen |
| genitive | des Erikativs | der Erikative |