Meanings
- 1.
Grundtyp von Ethik, der intersubjektive Vermittlungsprozesse oder Diskurse als Ursprungsort ethischer Normfindung oder generell der Ethik annimmt
- “„In der vorliegenden Arbeit möchte ich mich mit der Diskursethik, wie sie Jürgen Habermas und Karl-Otto Apel in den 1980er Jahren entwickelten, beschäftigen.“”
Englishdiscourse ethics, communicative ethicsEspañolética del discurso, ética comunicativaFrançaiséthique de la discussion, éthique du discoursItalianoetica del discorso, etica comunicativaPortuguêsética do discurso, ética comunicativaРусскийдискурсивная этика, этика дискурсаTürkçesöylem etiği, iletişimsel etikУкраїнськадискурсивна етика, етика дискурсуΕλληνικάδισκουρσιακή ηθική, ηθική του διαλόγουTiếng Việtđạo đức học diễn ngôn, đạo đức học giao tiếpالعربيةأخلاقيات الخطاب, الأخلاق التواصلية
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | die Diskursethik | die Diskursethiken |
| accusative | die Diskursethik | die Diskursethiken |
| dative | der Diskursethik | den Diskursethiken |
| genitive | der Diskursethik | der Diskursethiken |
Compound parts
- DiskursNOUNmodifier— discourse, treatise, discussion, debate, conversation, talk
- EthikNOUNhead— ethics, religious education, moral philosophy, ethical treatise