Meanings
- 1.
Person, die einen Dialekt beherrscht und spricht
- “„Im Norden lag der Anteil der Dialektsprecher an der Bevölkerung schon in den 1970er Jahren in der Regel unter der Hälfte, im Süden in der Regel über zwei Dritteln.“”
- “„Dialektsprecher sind in der Regel imstande, nicht nur entweder ihre Mundart oder die Hochsprache zu verwenden, sondern ebenfalls verschiedene Mischformen zwischen diesen.“”
Englishdialect speaker, speaker of a dialectEspañolhablante de dialecto, dialectófonoFrançaislocuteur de dialecte, dialectophoneItalianoparlante di dialetto, dialettofonoPortuguêsfalante de dialeto, dialetófonoРусскийноситель диалекта, диалектоносительTürkçelehçe konuşuru, diyalekt konuşuruУкраїнськаносій діалекту, діалектоносійΕλληνικάδιαλεκτόφωνος, ομιλητής διαλέκτουTiếng Việtngười nói tiếng địa phương, người nói phương ngữالعربيةمتحدث باللهجة, ناطق باللهجة
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | der Dialektsprecher | die Dialektsprecher |
| accusative | den Dialektsprecher | die Dialektsprecher |
| dative | dem Dialektsprecher | den Dialektsprechern |
| genitive | des Dialektsprechers | der Dialektsprecher |
Compound parts
- DialektNOUNmodifier— dialect
- SprecherNOUNhead— speaker, talker, spokesperson, representative, announcer