Meanings
- 1.
kunstgerechtes Vortragen (einer Dichtung)
- “Die humoristische Deklamation des Sprechers war ausgezeichnet.”
- “„Etliche gaben ihrer Rührung darüber Ausdruck, daß der Geist noch bewahrte, was ihnen an Schulwissen und Bildung längst abhanden gekommen sei; einzelne lobten das Organ des Archivars bei der Deklamation.“”
Englishdeclamation, harangue, recitationEspañoldeclamación, recitaciónFrançaisdéclamation, récitationItalianodeclamazione, recitazionePortuguêsdeclamação, recitaçãoРусскийдекламация, чтениеTürkçedeklamasyon, şiir okumaУкраїнськадекламація, рецитаціяΕλληνικάαπαγγελία, εκφώνησηTiếng Việtđọc diễn cảm, ngâm thơالعربيةإلقاء, تلاوة - 2.
übertriebene Redeweise
derogatoryEnglishbombast, rhetoricEspañolretórica grandilocuente, ampulosidadFrançaisdéclamation, emphaseItalianoretorica enfatica, declamazionePortuguêsretórica enfática, declamaçãoРусскийдекламация, напыщенная речьTürkçedeklamasyon, tumturaklı söyleyişУкраїнськадекламація, напишна риторикаΕλληνικάδεκλαμασιόν, επιτηδευμένη ρητορείαTiếng Việtlời nói hoa mỹ, phong cách hùng biệnالعربيةإلقاء مسرحي, خطابة متكلفة
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | die Deklamation | die Deklamationen |
| accusative | die Deklamation | die Deklamationen |
| dative | der Deklamation | den Deklamationen |
| genitive | der Deklamation | der Deklamationen |