Meanings
- 1.
Form der adligen Höflichkeit, ritterliche Höflichkeit
- “„Nein; er hat nichts von einem Quälgeist, trotzdem sie heute seine Courtoisie zu bestreiten schien.“”
- “„Humor war eine Blüte zivilisierter Barbarei; das achtzehnte Jahrhundert hatte wenig davon, dafür viel von der Courtoisie, das zu ignorieren, was es nicht bewältigen konnte.“”
outdatedEnglishcourtesy, chivalryEspañolcortesía, caballerosidadFrançaiscourtoisie, chivalrieItalianocortesia, cavalieratoPortuguêscortesia, cavalheirismoРусскийвежливость, рыцарствоTürkçenaz, şövalyelikУкраїнськаввічливість, лицарствоΕλληνικάευγένεια, ιπποτισμόςTiếng Việtlịch sự, hiệp sĩالعربيةأدب, فروسية - 2.
völkerrechtlich nicht bindende Form der inklusiven Sprache und Manieren unter Diplomaten
- “Im Völkerrecht bezeichnet man die internationale Höflichkeit als Courtoisie, also die Gepflogenheiten im diplomatischen Verkehr der Staaten bzw. deren Vertreter miteinander.”
Englishdiplomatic courtesy, diplomatic protocolEspañolcortesía diplomática, protocolo diplomáticoFrançaiscourtoisie diplomatique, protocole diplomatiqueItalianocortesia diplomatica, protocollo diplomaticoPortuguêscortesia diplomática, protocolo diplomáticoРусскийдипломатическая вежливость, дипломатический протоколTürkçediplomatik nezaket, diplomatik protokolУкраїнськадипломатична ввічливість, дипломатичний протоколΕλληνικάδιπλωματική ευγένεια, διπλωματικό πρωτόκολλοTiếng Việtlịch sự ngoại giao, nghi thức ngoại giaoالعربيةالمجاملة الدبلوماسية, البروتوكول الدبلوماسي
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | die Courtoisie | die Courtoisien |
| accusative | die Courtoisie | die Courtoisien |
| dative | der Courtoisie | den Courtoisien |
| genitive | der Courtoisie | der Courtoisien |