Meanings
- 1.
Person, die unter Agrammatismus leidet, also nicht in der Lage ist, Sätze grammatisch korrekt zu bilden
- “„Agrammatiker lassen also gebundene Morpheme aus, aber der Bedeutungskern der Wörter bleibt erhalten.“”
- “„Der Agrammatiker ist fähig, all jene Elemente zu prodizieren, die lexikalisch spezifiziert sind.“”
- “„Der Anstoß zu den Untersuchungen wurde bereits vor Jahren gegeben durch Heeschens Behauptung, daß Agrammatiker diejenigen Äußerungen, die sie hervorbringen, in der Regel wohl strukturieren.“”
Englishagrammatic patient, person with agrammatism, agrammatic personEspañolpaciente agramático, persona con agramatismo, agramáticoFrançaisagrammatique, personne agrammatiqueItalianoagrammatico, persona con agrammatismoPortuguêsagramático, pessoa com agramatismoРусскийаграмматик, человек с аgrammatismTürkçeagramatik kişi, agramatizm hastasıУкраїнськааграматик, людина з аgrammatismΕλληνικάαγραμματικός, άτομο με αgrammatismTiếng Việtngười agrammatic, người mắc agrammatismالعربيةشخص أجراماتي, شخص يعاني من الأجراماتيزم
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | der Agrammatiker | die Agrammatiker |
| accusative | den Agrammatiker | die Agrammatiker |
| dative | dem Agrammatiker | den Agrammatikern |
| genitive | des Agrammatikers | der Agrammatiker |