Meanings
- 1.
ins Beamtenverhältnis übernehmen
- “„Von mehreren Bewerbern, die die Pragmatisierungserfordernisse erfüllen, darf nur der pragmatisiert werden, von dem aufgrund seiner persönlichen und fachlichen Eignung anzunehmen ist, daß er die mit der Verwendung auf dem Dienstposten verbundenen Aufgaben in bestmöglicher Weise erfüllt.“”
- “„Anläßlich der Pragmatisierung des Klägers sei hinsichtlich der im Rahmen des bisherigen privatrechtlichen Dienstverhältnisses ausgezahlten Taxanteile klargestellt worden, daß diese weitergezahlt würden; andernfalls hätte sich der Kläger wegen der wesentlichen Einkommensminderung nicht pragmatisieren lassen.“”
Austrian GermantransitiveEnglishto take on a civil service position, to appoint to a civil service roleEspañolnombrar para un puesto en la administración pública, asumir como funcionario públicoFrançaisnommer à un poste de fonctionnaire, prendre en charge en tant que fonctionnaireItalianonominare a un posto nella pubblica amministrazione, assumere come funzionario pubblicoPortuguêsnomear para um cargo no serviço público, assumir como servidor públicoРусскийназначить на должность государственного служащего, принять на работу как государственного служащегоTürkçememur atanmak, kamu hizmeti pozisyonuna atamak, kamu görevlisi olarak almakУкраїнськапризначити на посаду державного службовця, взяти на роботу як державного службовцяΕλληνικάδιορίζω σε θέση δημόσιου υπαλλήλου, αναλαμβάνω ως δημόσιος υπάλληλοςTiếng Việtbổ nhiệm vào vị trí công chức, tiếp nhận làm công chứcالعربيةتعيين في وظيفة حكومية, تولي منصب كموظف حكومي
Conjugation
Perfect with: habenindicative · future-i
- first-person plural: wir werden pragmatisieren
- first-person plural: wir werden pragmatisiert sein
- first-person plural: wir werden pragmatisiert werden
- first-person singular: ich werde pragmatisieren
- first-person singular: ich werde pragmatisiert sein
- first-person singular: ich werde pragmatisiert werden
- second-person plural: ihr werdet pragmatisieren
- second-person plural: ihr werdet pragmatisiert sein
- second-person plural: ihr werdet pragmatisiert werden
- second-person singular: du wirst pragmatisieren
- second-person singular: du wirst pragmatisiert sein
- second-person singular: du wirst pragmatisiert werden
subjunctive-i · future-i
- first-person plural: wir werden pragmatisieren
- first-person plural: wir werden pragmatisiert sein
- first-person plural: wir werden pragmatisiert werden
- first-person singular: ich werde pragmatisieren
- first-person singular: ich werde pragmatisiert sein
- first-person singular: ich werde pragmatisiert werden
- second-person plural: ihr werdet pragmatisieren
- second-person plural: ihr werdet pragmatisiert sein
- second-person plural: ihr werdet pragmatisiert werden
- second-person singular: du werdest pragmatisieren
- second-person singular: du werdest pragmatisiert sein
- second-person singular: du werdest pragmatisiert werden
subjunctive-ii · future-i
- first-person plural: wir würden pragmatisieren
- first-person plural: wir würden pragmatisiert sein
- first-person plural: wir würden pragmatisiert werden
- first-person singular: ich würde pragmatisieren
- first-person singular: ich würde pragmatisiert sein
- first-person singular: ich würde pragmatisiert werden
- second-person plural: ihr würdet pragmatisieren
- second-person plural: ihr würdet pragmatisiert sein
- second-person plural: ihr würdet pragmatisiert werden
- second-person singular: du würdest pragmatisieren
- second-person singular: du würdest pragmatisiert sein
- second-person singular: du würdest pragmatisiert werden
indicative · future-ii
- first-person plural: wir werden pragmatisiert gewesen sein
- first-person plural: wir werden pragmatisiert haben
- first-person plural: wir werden pragmatisiert worden sein
- first-person singular: ich werde pragmatisiert gewesen sein
- first-person singular: ich werde pragmatisiert haben
- first-person singular: ich werde pragmatisiert worden sein
- second-person plural: ihr werdet pragmatisiert gewesen sein
- second-person plural: ihr werdet pragmatisiert haben
- second-person plural: ihr werdet pragmatisiert worden sein
- second-person singular: du wirst pragmatisiert gewesen sein
- second-person singular: du wirst pragmatisiert haben
- second-person singular: du wirst pragmatisiert worden sein
subjunctive-i · future-ii
- first-person plural: wir werden pragmatisiert gewesen sein
- first-person plural: wir werden pragmatisiert haben
- first-person plural: wir werden pragmatisiert worden sein
- first-person singular: ich werde pragmatisiert gewesen sein
- first-person singular: ich werde pragmatisiert haben
- first-person singular: ich werde pragmatisiert worden sein
- second-person plural: ihr werdet pragmatisiert gewesen sein
- second-person plural: ihr werdet pragmatisiert haben
- second-person plural: ihr werdet pragmatisiert worden sein
- second-person singular: du werdest pragmatisiert gewesen sein
- second-person singular: du werdest pragmatisiert haben
- second-person singular: du werdest pragmatisiert worden sein
subjunctive-ii · future-ii
- first-person plural: wir würden pragmatisiert gewesen sein
- first-person plural: wir würden pragmatisiert haben
- first-person plural: wir würden pragmatisiert worden sein
- first-person singular: ich würde pragmatisiert gewesen sein
- first-person singular: ich würde pragmatisiert haben
- first-person singular: ich würde pragmatisiert worden sein
- second-person plural: ihr würdet pragmatisiert gewesen sein
- second-person plural: ihr würdet pragmatisiert haben
- second-person plural: ihr würdet pragmatisiert worden sein
- second-person singular: du würdest pragmatisiert gewesen sein
- second-person singular: du würdest pragmatisiert haben
- second-person singular: du würdest pragmatisiert worden sein
indicative · past
- first-person plural: wir pragmatisierten
- first-person plural: wir waren pragmatisiert
- first-person plural: wir wurden pragmatisiert
- first-person singular: ich pragmatisierte
- first-person singular: ich war pragmatisiert
- first-person singular: ich wurde pragmatisiert
- second-person plural: ihr pragmatisiertet
- second-person plural: ihr wart pragmatisiert
- second-person plural: ihr wurdet pragmatisiert
- second-person singular: du pragmatisiertest
- second-person singular: du warst pragmatisiert
- second-person singular: du wurdest pragmatisiert
subjunctive-ii · past
- first-person plural: wir pragmatisierten
- first-person plural: wir wären pragmatisiert
- first-person plural: wir würden pragmatisiert
- first-person singular: ich pragmatisierte
- first-person singular: ich wäre pragmatisiert
- first-person singular: ich würde pragmatisiert
- second-person plural: ihr pragmatisiertet
- second-person plural: ihr wäret pragmatisiert
- second-person plural: ihr wärt pragmatisiert
- second-person plural: ihr würdet pragmatisiert
- second-person singular: du pragmatisiertest
- second-person singular: du wärest pragmatisiert
imperative · perfect
- haben Sie pragmatisiert!
- seien Sie pragmatisiert gewesen!
- seien Sie pragmatisiert worden!
- second-person plural: habt pragmatisiert!
- second-person plural: seid pragmatisiert gewesen!
- second-person plural: seid pragmatisiert worden!
- second-person singular: habe pragmatisiert!
- second-person singular: sei pragmatisiert gewesen!
- second-person singular: sei pragmatisiert worden!
indicative · perfect
- first-person plural: wir haben pragmatisiert
- first-person plural: wir sind pragmatisiert gewesen
- first-person plural: wir sind pragmatisiert worden
- first-person singular: ich bin pragmatisiert gewesen
- first-person singular: ich bin pragmatisiert worden
- first-person singular: ich habe pragmatisiert
- second-person plural: ihr habt pragmatisiert
- second-person plural: ihr seid pragmatisiert gewesen
- second-person plural: ihr seid pragmatisiert worden
- second-person singular: du bist pragmatisiert gewesen
- second-person singular: du bist pragmatisiert worden
- second-person singular: du hast pragmatisiert
subjunctive-i · perfect
- first-person plural: wir haben pragmatisiert
- first-person plural: wir seien pragmatisiert gewesen
- first-person plural: wir seien pragmatisiert worden
- first-person singular: ich habe pragmatisiert
- first-person singular: ich sei pragmatisiert gewesen
- first-person singular: ich sei pragmatisiert worden
- second-person plural: ihr habet pragmatisiert
- second-person plural: ihr seiet pragmatisiert gewesen
- second-person plural: ihr seiet pragmatisiert worden
- second-person singular: du habest pragmatisiert
- second-person singular: du seiest pragmatisiert gewesen
- second-person singular: du seiest pragmatisiert worden
indicative · pluperfect
- first-person plural: wir hatten pragmatisiert
- first-person plural: wir waren pragmatisiert gewesen
- first-person plural: wir waren pragmatisiert worden
- first-person singular: ich hatte pragmatisiert
- first-person singular: ich war pragmatisiert gewesen
- first-person singular: ich war pragmatisiert worden
- second-person plural: ihr hattet pragmatisiert
- second-person plural: ihr wart pragmatisiert gewesen
- second-person plural: ihr wart pragmatisiert worden
- second-person singular: du hattest pragmatisiert
- second-person singular: du warst pragmatisiert gewesen
- second-person singular: du warst pragmatisiert worden
subjunctive-ii · pluperfect
- first-person plural: wir hätten pragmatisiert
- first-person plural: wir wären pragmatisiert gewesen
- first-person plural: wir wären pragmatisiert worden
- first-person singular: ich hätte pragmatisiert
- first-person singular: ich wäre pragmatisiert gewesen
- first-person singular: ich wäre pragmatisiert worden
- second-person plural: ihr hättet pragmatisiert
- second-person plural: ihr wäret pragmatisiert gewesen
- second-person plural: ihr wäret pragmatisiert worden
- second-person plural: ihr wärt pragmatisiert gewesen
- second-person plural: ihr wärt pragmatisiert worden
- second-person singular: du hättest pragmatisiert
imperative · present
- pragmatisieren Sie!
- seien Sie pragmatisiert!
- werden Sie pragmatisiert!
- second-person plural: pragmatisiert!
- second-person plural: seid pragmatisiert!
- second-person plural: werdet pragmatisiert!
- second-person singular: pragmatisier!
- second-person singular: pragmatisiere!
- second-person singular: sei pragmatisiert!
- second-person singular: werde pragmatisiert!
indicative · present
- first-person plural: wir pragmatisieren
- first-person plural: wir sind pragmatisiert
- first-person plural: wir werden pragmatisiert
- first-person singular: ich bin pragmatisiert
- first-person singular: ich pragmatisiere
- first-person singular: ich werde pragmatisiert
- second-person plural: ihr pragmatisiert
- second-person plural: ihr seid pragmatisiert
- second-person plural: ihr werdet pragmatisiert
- second-person singular: du bist pragmatisiert
- second-person singular: du pragmatisierst
- second-person singular: du wirst pragmatisiert
subjunctive-i · present
- first-person plural: wir pragmatisieren
- first-person plural: wir seien pragmatisiert
- first-person plural: wir werden pragmatisiert
- first-person singular: ich pragmatisiere
- first-person singular: ich sei pragmatisiert
- first-person singular: ich werde pragmatisiert
- second-person plural: ihr pragmatisieret
- second-person plural: ihr seiet pragmatisiert
- second-person plural: ihr werdet pragmatisiert
- second-person singular: du pragmatisierest
- second-person singular: du seiest pragmatisiert
- second-person singular: du seist pragmatisiert