Meanings
- 1.
(spirituelle, philosophische oder lebensphilosophische) Lehre, die den Weg zur Erreichung von Weisheit / zum Verständnis des Lebens vermittelt
- “„Größenwahn, Gier, Lüge oder Gewalt sind die ewigen Gegenspieler in Weisheitslehren.“”
Englishwisdom teaching, philosophy of wisdomEspañolenseñanza de la sabiduría, filosofía de la sabiduríaFrançaisenseignement de la sagesse, philosophie de la sagesseItalianoinsegnamento della saggezza, filosofia della saggezzaPortuguêsensino da sabedoria, filosofia da sabedoriaРусскийучение о мудрости, философия мудростиTürkçebilgelik öğretisi, bilgelik felsefesiУкраїнськавчення мудрості, філософія мудростіΕλληνικάδιδασκαλία της σοφίας, φιλοσοφία της σοφίαςTiếng Việtgiáo lý về trí tuệ, triết lý về trí tuệالعربيةتعليم الحكمة, فلسفة الحكمة
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | die Weisheitslehre | die Weisheitslehren |
| accusative | die Weisheitslehre | die Weisheitslehren |
| dative | der Weisheitslehre | den Weisheitslehren |
| genitive | der Weisheitslehre | der Weisheitslehren |
Compound parts
- WeisheitNOUNmodifier— wisdom, insight, sagacity
- LehreNOUNhead— doctrine, theory, teaching, instruction, apprenticeship, lesson, learning experience