Meanings
- 1.
von zwei oder mehr Parteien erklärter und beeideter Verzicht auf Streitigkeiten und Rachehandlungen
- “„Am Ende musste er 1427 sowohl seinen Widerstand gegenüber dem Landesfürsten Friedrich aufgeben als auch Martin Jäger die Urfehde leisten […].“”
Englishblood feud, vendettaEspañolfeudo de sangre, venganzaFrançaisvendetta, duel de sangItalianofaida, vendettaPortuguêsfeudo de sangue, vingançaРусскийкровная месть, вендеттаTürkçekan davası, intikamУкраїнськакровна ворожнеча, вендеттаΕλληνικάαίμα, εκδίκησηTiếng Việtmối thù máu, trả thùالعربيةثأر دموي, انتقام - 2.
Streit, dessen Ursprung weit zurück liegt
figurativeEnglishancient feudEspañolfeudo antiguoFrançaisvieille querelleItalianofaida anticaPortuguêsfeudo antigoРусскийдревняя враждаTürkçeeski kan davasıУкраїнськадавня ворожнечаΕλληνικάπαλιά έχθραTiếng Việtmối thù cổ xưaالعربيةعداوة قديمة
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | die Urfehde | die Urfehden |
| accusative | die Urfehde | die Urfehden |
| dative | der Urfehde | den Urfehden |
| genitive | der Urfehde | der Urfehden |