Meanings
- 1.
Person, die zu einem aus drei Personen mit ähnlichen Interessen bestehenden Bündnis (= Triumvirat) gehört
- “„Auch Licinius Crassus, Enkel des Triumvirn, bekam die Härte des Kaisers zu spüren.“”
Englishtriumvir, member of a triumvirateEspañoltriunvir, miembro de un triunviratoFrançaistriumvir, membre d'un triumviratItalianotriumviro, membro di un triumviratoPortuguêstriunvir, membro de um triunviratoРусскийтриумвир, член триумвиратаTürkçetriumvir, üçlü yönetim üyesiУкраїнськатріумвір, член тріумвіратуΕλληνικάτριουμβίρος, μέλος τριουμβιράτουTiếng Việttam đầu, thành viên của một tam đầuالعربيةتريومفير, عضو في تريومفيرات - 2.
Person, die zu einer Gruppe von drei bedeutenden oder dominierenden Personen gehört
figurativeEnglishtriumvir, triumvirate memberEspañoltriunvir, miembro del triunviratoFrançaistriumvir, membre du triumviratItalianotriumviro, membro del triumviratoPortuguêstriunvir, membro do triunviratoРусскийтриумвир, член триумвираTürkçetriumvir, triumvirat üyesiУкраїнськатріумвір, член тріумвіратуΕλληνικάτριουμβίρος, μέλος του τριουμβιράτουTiếng Việttam đầu, thành viên tam đầuالعربيةتريومفير, عضو في التريومفيرات
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | der Triumvir | die Triumvirn |
| accusative | den Triumvir | die Triumvirn |
| dative | dem Triumvir | den Triumvirn |
| genitive | des Triumvirn | der Triumvirn |